Very lovely song

Би өнөөдөр youtube-с нэгэн сонирхолтой богино хэмжээний хүүхэлдэйн кино оллоо. Цаана нь гарч байгаа аялгуу үнэхээр сайхан санагдлаа. Tir Nan Og гэдэг нэртэй хүүхэлдэйн кино байна.




Энэ бол цаана нь гарч байгаа аялгуу:


Хоёрдахь хэсэг нь:



Энэ дууг татаж авах линк (цомгоор нь татаж авна):

http://hotfile.com/dl/23280034/866a926/816e0a43b04ad0105f44489562883698.rar.html

Password: afterpre.com

Мөрөөдөл биелэх өдөр

2 сарын 18 өдөр миний олон жилийн мөрөөдөл биелэсэн сайхан зүйл боллоо. Би Европын холбооноос өгдөг тэтгэлэгт тэнцсэн байна. Үгээр илэрхийлэхийн аргагүй ихээр ёстой л магнайгаа хагартлаа баярлалаа. Өөрөөн дотуураа дэвхцэж гүйгээд л....

Өнөөдөр ч гэсэн миний хөөр баяр дуусаагүй л байна. Мөрөөдөл биелэдэг өдөр гэж байдаг л юм байна. Мөрөөдөл биелэдэг юм байна шүү, хүмүүсээ.
Би үнэндээ 2 тэтгэлэгт тэнцсэн шүү. Бүүр 2 тэтгэлэгт гээч. 2-уулаа бүрэн тэтгэлэг. Гэхдээ нэгийг нь сонгох ёстой. Анхнаасаа сонгосон байсан нэгийгээ л сонгоно доо. Би өнөөдөр 3 сарын 14-нд 2 дах тэтгэлгийнхээ тэнцсэн гэдэг хариуг хүлээж авлаа. Сайхан өдөр. Хорвоогийн эрээн бараантай, жаргалтай, зовлонтой энгийн л нэгэн өдөр. Энгийн нэгэн ням гариг. Гэхдээ миний амьдралд нэгэн шинэ гарцыг нээсэн өдөр.

Тэгээд энэ сайхан хөөр баяртай сайхан дурсамжтай мөчөө бичиж, тэмдэглэж үлдээх хэрэгтэй гэж бодлоо. Цаг хором өнгөрөхийн тоогоор юм болгон хувьсан өөрчлөгдөж, энэ цаг мөчид амьдарч байгаа би гэдэг хүн ч өөр хүн болж хувирсаар л байгаа. Жилийн дараа л гэхэд миний үзэл бодол өөр болчих байх. Тэрнээсээ өмнө амжиж, энэ хором мөчид амьдарч байгаа би гэдэг хүний дурсамж, үзэл бодлыг бичиж үлдээх гэж би энэ бүхнийг бичдэг юм.

Миний амьдрал тийм ч амар хялбар сайхан байсангүй ээ. Бодоод байхад би бараг хэзээ ч хүүхэд байгаагүй юм шиг л. Тоглож наадаж, эрхэлж байсан дурсамж бараг л байхгүйтэй адилхан байх юм. Би энд туулж өнгөрүүлсэн бүхий л амьдралаа тоочихгүй ээ. Гэхдээ л миний МӨРӨӨДӨЛ БИЕЛЭХ ӨДӨР ямар үнэ цэнээр олдсоныг л дурсах гэсэн юм.

Би анх хэний ч тусламжгүйгээр уншиж сурч байхдаа л би насан туршдаа энэ бичиг цаас хоёртой зууралдана гэж мэдсэнгүй ээ. Анх 12 настайдаа анхныхаа өгүүллэгийг бичиж байсан юм. “Агуй” гэдэг нэртэй байсан билүү дээ. Одоо тэр дэвтэр байхгүй ээ. Нүүж сууж явахад л хаягдсан байх. Тэгээд тэр үедээ бичсэн өгүүллэгүүдээ хүүхдийн сонинд хэвлүүлэхийг маш их хүсч байсан ч угийн бүрэг, ичимхий болохоороо зориглоогүй юмаа. Тэгэхэд л би дотроо “дараа нь том болоод нэр хүндтэй, хүмүүс миний үгийг тоож сонсож, миний өгүүллэгийг тоож уншихаар тийм нэр нөлөөтэй болохоороо л заавал нэг ном хэвлүүлнэ дээ” гэж бодсон юм даа. Гэхдээ тэр багийнхаа мөрөөдлөө хаяагүй ээ. Ямар ч л байсан хүн болж төрсөн энэ амьдралынхаа хугацаанд заавал ном бичнэ. Бас хангалттай нэр хүндтэй болж, амжилтанд хүрвэл өөрийнхөө туулж өнгөрүүлсэн амьдрал, бага насныхаа тухай бичнээ. Зарим нэг над шиг хүмүүст урам хайрлах байх гэж бодож байна.

Би бусад айлын хүүхдүүд шиг ээж аавдаа эрхэлж, дуртай зүйлээ авахуулж идээд л, хүссэн сургуульдаа сураад л, дуртай зүйлээ хийж өсөөгүй ээ. Тийм боломж ч байгаагүй. Бидний амьдрал ядуу гэж хэлэхгүй ч тийм хангалуун байсангүй. Ямар ч л байсан өдрийнхөө хоолтой. Тэрнээсээ цаашаа гарч чадахгүй, англиар hand to mouth маягаар амьдарч байсан болохоор би хэдий жаахан хүүхэд байсан ч ээжийгээ зовоохгүй гэж бодоод илүү дутуу зүйл ерөөсөө нэхэж байгаагүй юм. Сургуульд явахдаа хоёрхон цагаан цамцтай, ганцхан өмдтэй. Хүүхдүүдэд шоолуулаад, манай сургуулийн хүүхдүүд бүгд боломжийн, хангалуун амьдралтай, тэр байтугай зайрмаг худалдаж аваад тэрүүгээрээ сагсны шийд рүү бөмбөг оруулж тоглоод л. Тэгэхэд би тэгж тоглох нь байтугай, худалдаад аваад идэх ч мөнгөгүй, хараад л шүлсээ гоожуулаад л зогсдог байсан даа. Сургуулиас гэр хүртэл бүтэн 1 цаг явдаг. Хотын зах болохоор автобус ч ховорхон явна. Тэгээд ч 90-ээд оны эхэн болохоор угаасаа автобус унаа ховор байсан даа. Троллейбусаа хүлээж дор хаяж, хамгийн багаар л бодоход 30 мин гадаа хөлдөж үхэх шахан бээрэн зогсдог байсан даа. Нэг юм салгалаад ирэхээр том хүмүүстэй адилхан л чихэлдээд л багтаж орохыг хичээнэ. Багтахгүй бол дараагийнх нь ирэх хүртэл дахиад л бараг 1 цаг хөлдөж үхтлээ хүлээх болохоор дүүжлэгдээд ч гэсэн суухаас өөр замгүй. Автобус хаалга ч хааж чадахгүй болтол чихээд явна. Хаалга нь хаагдахгүй болохоор заримдаа онгорхой чигт нь давхиж өгнө дөө. Ямар сайндаа тэгж дүүжлэгдэж явж байгаад нэг удаа яг автобусан доогуур хальтирч ороод бас нэг удаа автобуснаас шидэгдэж байсан юм даг. Үнэн аз сорьж явж байгаам даа хөөрхий. Тэгж дүүжлэгдэж явахдаа автобусны хүйтэн төмөрт гараа хайруулаад бараг л хуруунууд тасрах гэж байгаа юм шиг өвдөөд, бараг л хуруугаа хөлдөөх шахдаг байсан даа. Тэгж автобусаар явдаг байхдаа би 3 ангид байсан юм байна. Их үсрээд л 9 настай байсан юм байна.

Хичээл дэндүү хүнд, бас ангийн хүүхдүүдийн дээрэнгүй зан байдал, бас амьдрал хэцүү, гэр бүл дотор байсан хэрүүл шуугианаас болж би өөрийгөө үзэн яддаг байлаа. Хүн болж төрсөндөө харамсч, зүгээр л нохой болоод төрсөн бол энэ бүхнийг ойлгож мэдрэхгүй ходоодондоо л хоолтой бол ичиж зовохгүй ч амьдарч байх байсан даа гэж боддог байлаа. Тэгээд 6 ангид сурч байхдаа мэдрэлийн ядаргаанд ороод эмнэлэгт бараг сар хагас хэвтсэн. Тэрнээс хойш байнга толгой өвддөг өвчинтэй болсон доо. Байнга л толгой өвдөж, заримдаа толгой өвдсөнөөс болж юм ч идэж чадахгүй бөөлжөөд, даралт хүртэл ихсээд байдаг болсон байсан.

Тэгээд л би халширч, хичээлээ таслаад л гадуур тэнэдэг болж эхэлсэн. Хүмүүс гадуур тэнэдэг хүүхдүүдэд дургүй. Гэхдээ тэд нар яагаад гадуур тэнэдгийг би өөрийн биеэр туулсан болохоор тэдгээр хүүхдүүдийг буруутгадаггүй. Гэхдээ тэднийг буруу замаар орж, хулгайч, дээрэмчид л битгий болоосой гэж хүсдэг юм.

Хоёр ч удаа тэгж сургуулиа хаясан даа. Ээж маань багш нараас намайг сургуульд буцааж авахыг аминчлан гуйж, чихэр боов бариад л гүйж байсан. Би тэгэхэд дөнгөж л 12 настай болохоор учирыг сайн ухаараагүй л байж дээ. Өөр сургуульд оруулсан ч дахиад л хичээлээ таслаад л хөөгдчихсөн. Одоо хүмүүс намайг хараад намайг тэгж гадуур тэнэж, сургуулиа хаяж байсан гэвэл бараг л итгэхгүй дээ. Гэхдээ энэ бол бодит үнэн юм. Миний амьдралын тэр жилүүд үнэхээр хэцүү жилүүд байсан юм. Би тэгэхэд ухаан суугаагүй болохоор төрөлх зөнгөөрөө “зовлонгоос дайжих” замыг л сонгож байсан нь тэр юм байлгүй дээ. Ирээдүйд юу болохыг ойлгохгүй, хичээл сургууль хэрэгтэй гэж мэдэхгүй. Сургуульдаа өдөр болгон хоцорч багшдаа загнуулахгүй, хүүхдүүдэд шоолуулахгүй, ээждээ загнуулахгүй, хүнд математикийн бодлогоо бодох хийх гэж уйлж суухгүй, өдөр болгоны хэрүүл зодооноос түр ч гэсэн хол байх нь л сайхан санагдсан болохоор л тэр. Бодоод байхад би гудамжны тэнүүлчин хүүхдүүдийн нэг болоход тун ч ойрхон байж дээ гэж санагдаад байдаг юм. Чухам миний ээж ухаалаг, боловсролтой хүн болохоор л намайг тийм замаар уруудахаас аварсан юм.

Гэхдээ зовлон ингээд дуусаагүй ээ. Би хэдий ахлах ангид орсон ч гадуур тэнэдэг балай зуршлаа бүрэн тавиагүй байсан шиг байгаа юм. Тэгээд ч миний өсвөр нас эхэлж, угаас гомдол тээж явсан зүрх маань өчүүхэн зүйлд ч амархан сөхөрдөг болчихсон юм шиг. Юм л болж уурлаж, уцаарлаж байдаг байсан. Тэгээд л хичээлдээ осолдохгүй л явдаг ч хичээлээ огт хийдэггүй, хичээлээ тараад л ангийнхаа 2 охинтой бас л дэмий тэнээд л явдаг байсан. 10 ангид ордог жил тэр 2 маань ч эвдэрч, хулигаан охидтой нийлээд архи уугаад, тамхи татаад ер нь буруу тийшээ яваад эхлэхээр нь би ч дэмий тэнэдэг ч гэсэн багын гэрийн хүмүүжлээрээ тэдэн шиг болохыг хүсээгүй болохоор зайгаа барьсан юм. Сүүлд бараг л 3 жилийн өмнө сураг сонсоход нэг охин лав 2 ч удаа хүнтэй гэрлээд салсан гэж байсан, нөгөө охин нь бараг л 7 хоног болоод л найз залуугаа сольдог ч гэх шиг сонин зүйл сонссон. Сургуульд ч орж чадаагүй болохоор хувийн сургуульд сурч байгаа гэж сонсогдож байсан. Гэр бүл гэдэг, үерхэл ч тэр зүгээр л амаа арчаад л хаядаг сальфетка шиг зүйл биш шүү дээ. Тэднийг одоо илүү сайхан амьдарч байгаа гэж найдаж байна даа. Чадвал гадагшаа явахаасаа өмнө хаа юу хийж яваа сургийг нь гаргаад, болж өгвөл уулзчих юм сан.

10 ангиа төгсөөд конкурс өгөх үеэр ээж маань эмнэлэгт хэвтээд, цөсний хагалгаанд орж, ээж аав маань банкны өрнөөс болж байраа зарсан болохоор аав дүү нар маань манай нагац эгчийн лагерьт түр толгой хорогдож байсан юм. Үүнээс болоод би айлд конкурсаа дуустал түр байрлах хэрэгтэй болсон юм даа.

10 жилдээ залхуу байсны хар гайгаас болж, конкурсанд бэлдэхийн тулд өдөрт 2 цаг унтаж, хичээлээ давтсан даа. 5 номны бодлогыг 10 хоногт бодсон. Гэхдээ бүгдийг нь дуусгаагүй ч бүгдийг нь талд нь ортол бодсон. Унтахдаа ч бодлогоо зүүдэлтэл бодлого бодсон доо. Хичээл зүтгэлийн хүчээр конкурсандаа тэнцсэн. Манай ангийн онц сурлагатан ч тэнцээгүй байхад би гэдэг хүн тэнцчихсэн юм даа. Конкурсанд ороход надад бүх бодлогын зөв хариутай шабломыг надад давтлага өгч байсан математикийн маань багш өгсөн хэдий ч би тэрнийг нь хэрэглээгүй юм. Хүн болгон л миний тэнэгийг гайхаж байсан. Тийм сайхан бэлэн хоолыг зүгээр л гударч орхихгүй, юу гэж өөрөө бодох гэж улайрсан юм гээд л бараг бүх хүн л хэлж байсан. Гэхдээ л ӨӨРИЙН ХҮЧЭЭР ОЛСОН ЮМ БҮХЭН АМТТАЙ. Тийм болохоор л би сэтгэл бардам, өөрийгөө хэдий алдсан ч хийж чадна гэдгээ өөртөө батлахын тулд л тэгсэн юм.

Тэр айлын эзэгтэй ч орой давтлагаа тараад харихад “манайх өдөр хоолоо хийж иддэг, бид нар хоолоо хийгээд идчихсэн, чи юу идэж өөрийгөө болгохоо өөрөө л мэд” гээд хоол өгөхгүй. Цаг ямагт л гэрт нь хулгайч, гудамжны хүн ороод ирчихсэн юм шиг өрөөн дотуур дагаад явна. Хамаагүй юмыг нь үзвэл “наадах чинь төдөн төгрөгний үнэтэй, буцааж байранд нь тавь” гэж шивнэнэ. Бас болоогүй намайг гэрээс нь ээмэг, зүүлтнийх нь хослолыг хулгайлсан энэ тэр гэж худлаа ярьсан байгаам даа. Би хэдий ядуу, хоосон байсан ч хүний юмыг хулгайлах ёс суртахуунгүй хүн биш. Надад өөрийн гэсэн ёс журам, хүмүүжил гэж юм байдаг. Намайг 1 курсээ төгсөөд мэргэжлээ солиход тэр эмэгтэй надад “чам шиг толгой муутай хүүхэд ийм ангид сурч чадахгүй. Эхний жилдээ л хөөгдөнө. Чи байтугай чамаас илүү олимпиадын алт, мөнгөн медальтай хүүхдүүд сурч чадахгүй сургуулиа хаядаг юм.” гэж хэлж байсан юм. Би одоо тэр үгийг нь өөрт нь буцаагаад хэлэхийг маш их хүсч байна. Сураад барахгүй төгсөөд дээр нь өөрийнхөө хүчээр тэтгэлгээр сурах гэж байгаа гэдгээ чангаар хэлмээр санагдаж байнаа. Тэрний сая саяар нь төлж, багш нарыг нь хахуулдаж онц сургасан “ухаантай” хүүхдүүд хэр хол явсныг хармаар л байна шүү. Үнэхээр манай ангид сурч байсан олон хүүхэд сургуулиа хаясан. Зарим нэг нь төгссөн ч гэсэн мэргэжлээрээ ажиллахгүй, одоо дахиж өөр мэргэжлээр сурч байгаа.

Миний хичээл зүтгэл, итгэл найдвар, үзсэн туулсан амьдрал, он жилүүд шал дэмий байгаагүй гэдгийг юм бүхнээс илүүгээр тодоор мэдэрч байна. Энэ бүх он жилүүдэд үргэлж миний дэргэд байж, зааж зөвлөж, чиглүүлж, урам өгч, зоригжуулж, бас хамгаалж байсан энэ хорвоо дээр миний олж авсан хамгийн том эрдэнэ ээждээ баярлалаа. Таньгүйгээр би хэн ч биш байх байсан. Та л ганцхан надад итгэж, намайг урамшуулж, зоригжуулж байсан шүү. Харанхуй газар гэрэл болж, хүйтэн газар дуулаацуулах илч болж, бороотой өдөр шүхэр минь болж, унах үед минь тосч авах зөөлөн гар байж, муу бүхнээс хамгаалах бамбай болж байдаг хорвоогийн бүх л цэцэгс ч бүгдээрээ нийлээд ч энэ зэрэгцэхгүй үзэсгэлэн гоо, далай мэт гүн ухаан төгс ижий минь. Бурханы надад өгсөн хамгийн том бэлэг бол та юм шүү. Би энэ хорвоод хэний ч үгийг сонсохгүй, тоохгүй байж чадах ч ганцхан таны л үгийг сонсоно. Миний төлөө өөртөө байгаа бүхнээ зориулсан болохоор таныг би юунд ч буруутгахгүй. Хангалуун өсгөөгүй, хайраар дутаасан, хүссэн бүхнийг минь авч өгөөгүй энэ тэр гэж гомдлохгүй.

Энэ хорвоод хүн болгож төрүүлсэн гавъяа чинь л тэр бүх гомдлыг цайруулахад хангалттай. Энэ хорвоод хүн болж төрсөн байна гэдэг л дангаараа том аз завшаан, аз жаргал. Та намайг төрүүлээгүй байхад л би энэ бүхнийг ингэж ойлгож, суралцаж, ийм нэгэн сайхан мөрөөдөл биелэсэн сайхан мөчийн жаргалыг амсахгүй байсан. Хэрвээ үүн дээр нэмээд өсгөсөн, асарсан, хамгаалсан, зөвлөсөн, тусалсан, хайрласан хайр бүхний чинь ач, элбэрэл гэдэг миний энэ насандаа хариулж барахгүй зүйл. Өөрийнхөө далай мэт гүн ухааныхаа дуслыг надад өгсөн баярлалаа. Тэрхүү дуслыг би чадах чинээгээрээ олон хүнд түгээхийг хичээнээ. J

Эх хүний гавъяа гэдэг үнэхээр агуу юм байна. Хүн болж төрөх тэр азтай хувь заяаг бэлэглэдэг хүмүүс болохоор л хүмүүс эмэгтэй хүнийг хүндэлдэг байх.

Хорвоо дээр ээжтэй бүх хүмүүст зориулъя. Энэ бол хорвоо дээрх бүх ээж нарын хүсдэг зүйл. Үр хүүхдээ сайн сайхан явахыг харах л тэдний ач, элбэрэлийн хариуд хангалттай байдаг. Хүн болж төрсөн энэ гайхамшигтай хувь заяагаа битгий буруу зүйлд зориулаарай. Буруу замаар явж байсан ч зөв замдаа орж болдог юм шүү. Чадах чинээгээрээ энэ гайхамшигтай амьдралынхаа хором мөч бүрийг хайрлаж амьдраарай. Зугаацаж наргиж цэнгэнэ гэдэг бол нэг хормын л жаргал. Хормын жаргалын төлөө насан туршын аз жаргалаа битгий сүйтгээрэй.

АЗ ЖАРГАЛЫН ТӨЛӨӨХ АМЬДРАХ АМЬДРАЛЫН ХОРОМ МӨЧ БҮР АЗ ЖАРГАЛ БАЙДАГ.

2012 онд дэлхий сөнөх үү?

2012 гэдэг кино гарч, мөн интернэтээр, сонин хэвлэлээр 2012 онд тэр тусмаа 2012 оны 12 сарын 21-нд ертөнцийн төгсгөл ирнэ гэж шуугиад байгаа. Хүмүүс тус бүрдээ янз бүрийн л дүгнэлт хийж байгаа байх. Нэг хэсэг хүмүүс "энэ чинь шал худлаа. Юу гэж сүйрдэг юм." гэхэд нэг хэсэг нь "Сүйрвэл сүйрнэ л биз. Тэр болтол нь сайхан жаргаж байгаад үхнээ" гэх юм. Ер нь янз бүрээр л дүгнэх байх л даа. Гэхдээ бодоод байхад 1999 онд доошоо харсан 666 буюу дэлхий сүйрэл ирнэ гээд л байдаг байсан. Дараа нь 2006 онд дэлхий гарцаагүй сүйрнэ, Библид тэгж бичсэн байдаг л гээд байсан. Одоо болохоор 2012 онд дэлхий сүйрнэ гээд л шуугиад байна. Чухам үнэн худал гэдгийг 2012 болохоор л харах байх даа. Гэхдээ ямар нэг дүгнэлт хийхээсээ өмнө сүйрнэ гэж зөгнөөд байсан хүмүүс чухам яагаад ингэж хэлэх болсон талаар тодорхой тайлбар байх л ёстой. (Угийн инженер, математикч хүмүүсийн зан. Нотолгоо байхгүй цагт юуг ч үгүйсгэж, бас юунд ч шууд итгэх хэрэггүй.) Тэр үүднээс жаал интернэт ухлаа.

Миний хувьд 2012 оныг тэгтлээ сонирхох болсон нь бас нэг шалтгаантай. Би нэг тун сонин зүүд 2009 оны 9 сард зүүдэлсэн юмаа. Тэгээд санаандгүй интернэт ухаж яваад зүүдтэйгээ тун төстэй нэг зүйл олж үзсэн юм. Тэгээд сайтар ухаад байсан чинь тэр нь нар хиртэлт, маяа үндэстний календар энэ тэр зэрэг зүйл болж хувирсан. Тэгээд л анх энэ 2012 оны зөгнөлийн тухай интернэтээс олж үзсэн юм. Тэр явдлын дараахнаас 2012 кино нээлтээ хийж, кинотеатруудад гарч эхэлсэн. Тэгээд л энэ сонирхолтой зөгнөлийг сонирхож үзсэн юм. Миний зүүдэнд тэнгэрт 3 зүйл гарч харагдаж байсан. Нэг нь нар хиртэлт, бас сар, түүнээс гадна 3 дагч гариг ч юмуу чухам юу нь ойлгогдохгүй бас нэг зүйл. Тэгээд 3 зүйл зэрэг гарч харагдаж байсан. Яг түүнтэй төстэй зүйлийг тэр 2012 оны зөгнөлийн тухай нэгэн баримтат киноноос олж харсан юм. Сонирхуулах үүднээс тэрхүү киноны линкийг орууллаа.



Ямартаа ч энэ зөгнөлийн талаарх зарим нэг зүйлийг оруулъя.

2012 оны зөгнөлөөр 2012 оны 12 сарын 21 эсвэл 23-нд ямар нэг гамшиг эсвэл шилжилтийн үйл явц болно гэсэн байдаг. Чухам энэ өдөр нь эртний Маяа үндэстний он тооллын 5125 дах жилийн цикл дуусч байгаа өдөр юм.

Зарим нэг шашныхан энэ үед Дэлхий болон түүн дээр амьдардаг бүхий л амьтан ургамалд сүнсний эсвэл бие махбодийн өөрчлөлт явагдаж, 2012 он нь шинэ эриний эхлэл болно гэж үзэж байхад зарим нь 2012 нь энэ ертөнцийн төгсгөл болж, дахин шинэ амьдрал эхэлнэ гэж үзэж байна. Дэлхийн төгсгөл болоход дэлхий өнгөрч явсан гаригтай (ихэвчлэн "Niburu" гэж нэрлэдэг) эсвэл хар нүхтэй эсвэл ойр байсан нарны системийн гаригтай мөргөлдөнө гэсэн байдаг. Маяа үндэстний он тооллын нэг циклийн төгсгөл бүрд ямар нэг байгалийн гэнэтийн үйл явдал болж байсан байна. Үүнээс үүдэн энэ удаагийн циклийн төгсгөлд бас ямар нэг зүйл тохиолдоно гэсэн таамаглал бий болгож байгаа юм. Тэр нь дэлхий Нибуру гэдэг гаригтай эсвэл хар нүхтэй мөргөлдөж магадгүй гэсэн таамаглал юм. Өөр нэг таамаглал нь, нарны гадаргуу дээр үүссэн соронзон шуурга сүүлийн үед илтэд мэдэгдэхүйцээр хурдасч ойр ойрхон соронзон шуурга үүсэх болсон байна. Энэ үзэгдэл энэ байдлаараа явагдсаар байвал аажимдаа дэлхийд нөлөөлж, маш хүчтэй соронзон шуурга дэлхий дээр явагдана гэсэн нэг таамаглал байгаа. Наран дээрх соронзон шуурганы идэвхжил 2012 онд хамгийн хүчтэй болно гэж эрдэмтэд тооцоолж байгаа юм.





Маяа үндэстний он тооллын календараас гадна нэрт зөнч Нострадамус мөн 2012 оны сүйрлийг зөгнөж байсан байна. Нострадамусын зөгнөлөөр бол дэлхий Нибуру гэдэг гаригтай маш хүчтэй мөргөлдөж, солир далайд унаж маш том цунамиг үүсгэн, цунамын долгион Олимп уулыг (2917 метер өндөр) бүрхэхээр байна гэсэн байна. Хэрэв түүний зөв бол энэ нь бараг л ертөнцийн сүйрэл шиг л харагдаж байна. Та бүхэн 2012 кино Нострадамусын энэхүү зөгнөл дээр үндэслэн хийгдсэн гэдгийг мэдэх байхаа.



Өөр нэг зөгнөл нь унтарсан байгаа галт уулнууд идэвхжиж дэлбэрч магадгүй гэсэн зөгнөл юм. Учир нь галт уулнууд сэрэх тодорхой цикл байдаг юм байна. Тэрнийхээ дагуу одоо сэрэх дөхөж байгаа галт уул 2012 онд сэрч магадгүй гэсэн таамаг байгаа юм.



Мөн анзаараад байхад сүүлийн үед байгалийн гамшиг урд өмнө байснаас илүү ойрхон тохиолдох болсон байна. Цунами, үер, газар хөдлөлт, хар салхи гээд л хаа сайгүй л янз бүрийн гамшигт үзэгдэл бараг л өдөр тутам болж байдаг зүйл гэж хүлээж авах хэмжээнд ойр ойрхон болдог болжээ. Энэ нь ч бас нэг зүйлийг хэлээд байх шиг. Мөн янз бүрийн өвчнүүд үүсэх болж, ханиад хүртэл янз бүрийн хэлбэртэй болж, амархан эдгэдэг өвчин биш болж, хүмүүсийн оюун ухаан ч бохирдож, ёс суртахууны доройтолд орсон байна. Дэлхий ертөнц маань илүү ачаанаасаа салж, өөрийгөө цэвэрлэхийг хүсч байгаа ч юм билүү.
Хэрвээ энэ үнэн бол энэ нь бидэнд илгээсэн анхааруулга дохио ч байж болох юм.


Миний зүүд
Миний тэр хачирхалтай зүүд их сонин, энгийн биш зүүд байсан. Тэнд олон хүмүүс цуглараад бүгд тэнгэр лүү ширтээд ямар нэг зүйл болохыг хүлээгээд байгаа юм шиг л. Тэнд байсан нэг хүн нь чухам юу болох гэж байгаа талаар тайлбарлан ярьж байсан. Тэр хүний хэлсэн нэг үг нь тун сонин, ухаалаг байсан. Тэр хүн хэлэхдээ "дэлхий, нар, сар, гариг, ертөнц бүгдээрээ нэгэн цогц юм. Тэртээ олон мянган гэрлийн жилийн зайтай байгаа од эсвэл гариг дээр дэлбэрэлт болоход тэрхүү глактикт байгаа бүх гариг, эрхэс, тэдгээр дээр байгаа амьтан ургамалд ч нөлөөлдөг. Хүмүүсийн зохиосон одон орны зурхай гэдэг бол гариг эрхэсийн хөдөлгөөн хүний амьдрал, оюун ухаан, хувь заяанд хэрхэн нөлөөлж байгааг ажиглаж мэдээд хийсэн тун бүдүүн тойм зүйл юм. Хэрвээ нарийн ажиглаж, энэ ертөнцийн бүхий л гариг эрхэсийн хөдөлгөөнд үндэслэж зурхай зохиовол тэр зурхай энэ дэлхий дээр байгаа бүхий л элс, шорооны ширхэг бүрд хүрэлцэхээр, нэг нэгэндээ дахин давхцахгүй байхаар тийм нарийн зурхай зохиож болно. Энэ дэлхий дээр байгаа хүний тоо энэ дэлхий дээр байгаа бүх элсний ширхэгээс ч цөөхөн биз? Тэгвэл гариг эрхэс гэдэг тийм л их хүчээр хүний амьдралд нөлөөлж байдаг юм. Хүн болгонд зориулсан давтагдахгүй зурхайг зурж өгч болно гэсэн үг. Хүмүүс энэ нөлөөллийг мэдэрдэггүй болохоороо бодсон бодлоо ч өөрөө бодсон гэж, хувь заяагаа ч бүгдийг өөрөө шийдэж байна гэж бодоод явдаг. Гэхдээ энэ нөлөөллөөр ямар ч хүний оюун ухаанд нөлөөлж, хувь заяаг нь өөрчилж болдог юм." Тэр ингэж хэлсэн. Тун хачин. Миний толгойд л өдий хүртэл амьдрахад ийм санаа орж ирээгүй юм даг. Хүний бодол санаа, хувь заяаг хөндлөнгөөс өөрчилж болдог гэнэ шүү. Тэр хүний хэлснээр бол гариг эрхэсийн хөдөлгөөнөөс болж тухайн хүний онцлог, хэзээ, ямар цаг, хоромд энэ хорвоод төрж, махбодь авснаас шалтгаалж, хүний зан араншин ч дагаад өөрчлөгддөг гэж байсан. Хувь заяа нь ч бас өөрчлөгддөг гэнэ. Яагаад гэвэл гариг, од эрхэс ч бас нэг бодисоос үүсдэг, тэр бодис нь бидний биеийг ч бүтээдэг бололтой юм. Тэр хүн өөр олон зүйл ярьсан. Маш сонин олон зүйл. Бас тэнгэрт харагдаад байсан 3 дагч "гариг" юу болохыг ч тайлбарласан. Тэр зүйлээ юу гэж нэрлэдгийг ч хэлсэн гээч. Тэгээд тэр хүн хэлэхдээ "нар, сар, тэр 3 дагч "гариг" тэнгэрт нэг шугаманд зэрэг харагдах үед сансараас нэгэн энерги урсан орж ирнэ, тэр энерги хүн бүрд өөрөөр нөлөөлөх учираас үүнээс болж дэлхий дээр зарим нэг үзэгдэл явагдана. Гэхдээ зарим нэг хүмүүс хамгаалагдана. Тэр мөчид тэрхүү энерги хамгийн хүчтэй илрэх газарт байсан хүмүүс хамгаалагдаж тэр энерги тэдэнд сайнаар нөлөөлөх болно. " гэж хэлсэн шүү.
Энэ энгийн зүүд гэж үү? Ямар нэг иймэрхүү кино үзэж байснаа ч санахгүй байна. Би сайн хэлж мэдэхгүй ч ямар нэг зүйлийг л сануулах гээд байгаа ч юм уу эсвэл анхааруулах гээд байгаа ч юм уу. Оюун ухаанаас хэт давсан зүйл болохоор ийм зүйлийг ойлгоход ухаан ерөөсөө хүрдэггүй юмаа. Мэдэх юм алга. Эсвэл миний 6 дах мэдрэхүй хөгжөөд янз бүрийн зүйлийг хараад мэдээд байдаг болоод байгаа ч юм уу. Ойлгохгүй байнаа.


Хэрвээ бид өөрсдийн амьдралаа дугуй байна гэж төсөөлөөд тэр дугуй уулын уруу өнхөрч явна гэж бодвол бид замдаа таарах том хадыг эрт олж харж чадвал чиглэлээ өөрчлөн тэрхүү хаданд бут цохигдон бутрахгүйгээр тойроод гарч болох юм. Тойрч гардаггүй юмаа гэхэд бага зэрэг гэмтээд л бүрэн бүтэн үлдэж болох л юм. Ирээдүй бол хараахан биелэгдээгүй байгаа учир түүнийг өөрчлөх боломж үргэлж байдаг. Хэрвээ та ирээдүйд юу болохыг мэдэж байгаа бол түүнийг өөрчлөх боломж нь ч таны гарт байна гэсэн үг. 2012 оны зөгнөл битгий биелээсэй. Биелэсэн байсан ч хор хөнөөл нь бага байгаасай билээ. Хүмүүсээ зөв бодолтой явж, буян ихийг хураагаарай. Бодол санаагаа ч сайтар нягтлан хянаж яваарай. Бүх муу зүйл эхлээд бодлоос л гардаг юм шүү.

Blue light Orb Phenomenon

Миний амьдралд энгийн биш гэмээр сонин үзэгдлүүд нэг биш удаа болж байсан хэдий ч би тэр тухайгаа нэг их олон хүнд яриад байдаггүй юм. Ихэнхдээ хүмүүс иймэрхүү зүйлд итгэдэггүй бөгөөд ийм зүйлийг "хий юм харах" энэ тэр гэж тодорхойлдог. Гэхдээ бас ийм хачирхалтай үзэгдэл янз бүрийн байгалийн үзэгдэл, бас цахилгаан соронзон орон, мөн тархины ухамсаргүйгээр өөрөө дүрслэн бодсон бодлын илрэл, эсвэл сэрүүнээрээ зүүдэлсэн зүүд ч байж болдог. Гэхдээ ямар ч тайлбар хэлсэн бай үүнийг 100% үгүйсгэж, эсвэл нотолж бас болдоггүй. Бүрэн дүүрэн няцаалт, тайлбар, нотолгоо гэж байхгүй. Тэгэхээр яг юу гэж бодох нь хувь хүний л үзэл бодол, итгэл үнэмшлийн асуудал юм.

Миний харсан зүйл бол цэнхэр өнгийн бөмбөлөг байсан. Энэ хачирхалтай зүйлийг би өчигдөр өглөө буюу 2 сарын 17-нд харсан юм.

Би унтаж байгаад гэнэт сэрсэн. Хэн нэгэн сэрээчихсэн юм шиг л цочоод л сэрчихсэн. Яг хэдэн цаг болж байсныг сайн мэдэхгүй байна. Сэрээд л харсан чинь агаарт надаас 30-40 см орчим зайтай нэг бөмбөлөг байсан. Тэр бөмбөлөгийг тойроод нэг дөрвөлжин хүрээ шиг зүйл солонгорон үүссэн байсан. Тэр хүрээ нь яг л хөөс яаж солонгорч харагддаг билээ тэрэн шиг л солонгорон туяарч байсан.

Харин тэр бөмбөлөг шиг зүйл яг энэ зураг дээр байгаа шиг цэнхэр өнгөтэй байсан. Усан цэнхэр ч гэх юмуу, тэнгэрийн цэнхэр ч гэх юмуу тийм өнгөтэй. Гэхдээ энэ зураг дээрх бол миний харсан "бөмбөлөг" биш шүү. Би интернэтээс төстэй зураг олсон юм.

Тэр хачин зүйл хэсэг хугацааны дараа замхраад л алга болсон. Тэр хачин зүйлийг харж гайхаж байгаад буцаад унтаад өгсөн байна лээ. Дараа нь ээжийг сэрээд гал тогооны өрөөнд сав суулга түчигнүүлэх үед дахиад сэрээд цаг харсан чинь 8.30 болж байсан. Яг тэр үзэгдлийг харах үед цаг хэд болж байсныг нарийн хэлж мэдэхгүй байна. Ямар ч л байсан гадаа нэлээн гэгээтэй болсон байсан. 7 цагийн орчим байж магадгүй л юм.

Би өнөөдөр ёгийн хичээлдээ явахдаа багшаасаа асуунаа. Ямар нэг тайлбар хэлж өгч магадгүй юм.

Гайхамшигт Moola Mantra

Энэ бол үнэхээр гайхамшигтай мантра юм. Үүнийг сонсох болгонд л өөрийн эрхгүй нулимс урсаад байдаг. Үүнийг дуу болгон амилуулсан Deva Premal гэдэг гайхалтай тэнгэрлэг уянгалаг хоолойтой бүсгүйн дуулснаар толилуулъя.

Ум Сат-Чит- Ананда Прабарама
Пурушотама параматма
Шри Бхагавати Самета
Шри Бхагаватэ Намаха





Би энэхүү мантраны утгыг яг сайн нарийн хэлж мэдэхгүй байгаа тул өөрийнхөөрөө орчуулан бичье. Энэхүү мантраны утгыг мэдэлгүйгээр даган дуулахад л түүний бурханлиг хүч чадал нөлөөлдөг байна. Утгыг мэдээд чин сэтгэлээсээ бясалган зүрх сэтгээлээсээ дуудваас хэдэн сая дахин илүү их хүчтэй байдаг байна. Хэдий тийм ч энэхүү мантрын утгыг мэдэж байх нь чухал гэнэ. Мантраг сонсох төдий л түүний хүч чадлыг мэдэрч болдог байна.

Moola Mantra нь эрүүл мэнд, эд баялаг, аз жаргал, гүн тайвшрал, амар амгалан, болон ухамсрын илүү өндөр түвшнийг бий болгодог гэсэн байна.

Энэ мантра нь Бурханыг дуудан, бүхий л өвчин зовлон, гачлал, хагацал бүхнээс авран хамгаалж, чөлөөлж өгөхийг хүссэн мэдрэмжин дээр суурилдаг. Moola Mantra нь түүнийг дуудсан, сонссон бүхий л хүмүүст аз жаргал, баяр баясгалан, амар амгаланг бэлгэлдэг бөгөөд тэдгээр хүмүүст шалтгаангүйгээр бусдыг хайрлах сэтгэлийг оюун ухаанд нь төрүүлдэг байна. Энэ гайхалтай мантраг даган дуулснаар л амжилт, аз жаргал, амар амгаланг өөртөө авчрах болно. Мөн энэхүү мантра нь эмчлэх шидтэй. Энэхүү мантра нь таны сэтгэл зүрхэн дэх бурханлиг чанарыг дуудан сэрээж, олон өвчнийг эдгээн илааршуулдаг байна. Мөн Аджна(гуравдагч мэлмий) болон Сахасрара(титэм хүрд) чакрануудыг идэвхжүүлдэг байна.

Энэ Мантра нь хэн нэгнийг дуудахтай л адил. Зүгээр л тэр хүнийг дуудаад, тэр хүн тань дээр хүрч ирэхэд түүний байгааг та мэдэрч байгаа шиг л та өөрийнхөө эргэн тойронд байгаа гайхамшигтай энергийг тод мэдрэх болно. Энэ хорвоо ертөнц нь яг тухайн мөчдөө нэгэн зэрэг хаа сайгүй оршдог тул тэрхүү энерги ч хаана ч хэзээ ч таны эргэн тойронд мэдрэгдэх болно. Хамгийн гол нь өөрийгөө бусдаас илүү гэсэн бодолгүйгээр гүн хүндэтгэлтэйгээр дуудах нь илүү хүчтэй болгоно гэдгийг мэдэх нь чухал юм.

Ум
Ум нь 100 өөр утга илэрхийлдэг. Эхлэл бол Дээд түвшний үг байсан бөгөөд энэ үг нь бүх зүйлийг бүтээсэн. Энэ үг бол УМ юм. Хэрэв та нам гүмд гүн гүнзгий бясалгаж байвал энэхүү УМ гэсэн авиаг өөрийн дотроос олж сонсоно. Бүхий л бүтээл бүгд УМ гэсэн авиаг агуулах бөгөөд бүхий л ертөнц тэр аяараа энэ авиаг гаргаж байдаг. УМ нь мөн өндөр түвшний энергийг урин дуудах гэсэн утгатай. Энэхүү бурханлиг авиа нь бүтээх, тэтгэх, устгах, оршин буй бүхий л зүйлсийн хөдөлгөөн, амьдрал бэлэглэх хүчтэй юм.

САТ-ЧИТ-АНАНДА:
САТ гэдэг нь хэлбэргүй, дүрсгүй, одоо цагт хаа сайгүй оршин буй, шинж чанаргүй, ертөнцийн үзэгдлийн чанаргүй оршихуй юм. Ертөнцийн хоосон байдлын тухай ойлголт юм. Энэ нь мэдрэгдэхгүй дүрслэгдэшгүй юм. Нэг үгээр ертөнцийн статик бие гэж хэлж болно. Аливаа хэлбэр дүрстэй мэдрэгддэг бүхий л зүйлс нь энэхүү мэдрэгдэшгүй зүйлээс урган бий болдог. Бүхий л мэдрэхүйн хэлбэрийн доор огт мэдрэгдэшгүйгээр оршдог.Үүнийг зөвхөн
нэгдмэл нэгэн цогц болж хэлбэр дүрстэй болж эхлэх үед л харж болдог. Бид Ертөнцөд амьдарч, Ертөнц бидний дотор оршдог. Бид бол үр дүн бөгөөд Ертөнц бидний шалтгаан болж, шалтгаан нь өөрийгөө үр дүн болгон харуулдаг.

ЧИТ бол Хорвоо ертөнцийн төгсгөлгүй, Хорвоо ертөнцийн оршин буй хүч чадлыг мэдрүүлэгч Цэвэр ариун ухамсар юм. Хөгжин буй бүхий зүйлсийг Динамик энерги буюу хүч гэж нэрлэж болно. Энэ бол хөдөлгөөн, таталцал, соронзон орон гэх зэрэг шиг л мэдрэгдэгч ухамсар юм. Мөн биесийн хөдөлгөөн, үйлдэл зэрэг шиг мэдрэгддэг. Энэ бол Хамгийн өндөр түвшний Сүнс юм.

АНАНДА гэдэг нь аз жаргал, хайр, нөхөрлөл, хорвоо ертөнцийн жам ёсыг илэрхийлдэг. Энэхүү бүтээлийн Хамгийн дээд энергийг (САТ) мэдэрч Оршихуйн нэг хэсэг болвол эсвэл Цэвэр ариун ухамсарын (ЧИТ) үзэгдлийг үзвэл та Бурхны зэрэгт хүрч төгсгөлгүй, дуусашгүй аз жаргалыг (АНАНДА) мэдрэх болно. Энэ бол Хорвоо ертөнцийн шинж чанарын эхлэх цэг, Оюун ухааны илүү өндөр түвшинд хүрсний хувьд хамгийн агуу, хамгийн төгс аз жаргалыг мэдэрч болох хамгийн дээд сэрэхүйгээр мэдрэх түвшин юм.


ПРАБАРАМА бол орон зай болон цаг хугацаанаас ангид оршигч Абсольют орчин дах Төгс Оршихуй юм. Энэ бол хэлбэр дүрстэй болон дүрсгүйгээр Ертөнцийн хамгийн чухал шинж чанар юм. Энэ бол Төгс, хамгийн дээд бүтээгч юм.

ПУРУШОТАМА гэдэг үг нь маш олон утгатай. Пуруша гэдэг нь сүнс, Утама гэдэг нь төгс оршихуй. Өөрөөр бас төгс дээд ертөнцөөс бидэнд зааж, чиглүүлж байдаг хүчний энерги гэсэн утгыг илэрхийлдэг.
Пуруша нь мөн Хүн гэсэн утгатай ба Пурушотма гэдэг нь хүн төрөлхтөнд туслах, чиглүүлэх гэж хүний шинжийг агуулсан Аватараас (хүний биед төрсөн буюу шилжсэн бурхан) ирэх энерги бөгөөд энэрэл нигүүлсэхүйтэй бүтээл гэдэгтэй илүү ойр холбогдсон байна.

ПАРАМАТМА гэж амьд болон амьгүй бүх бүтээл, амьд организм, эд зүйлсд байдаг төрөлхийн дотоод төгс энергийг хэлдэг. Энэ бол хаа сайгүй оршиж, өөрийн гэсэн хэлбэр дүрсгүй боловч ямар ч хэлбэрт хувирч чаддаг Antaryamin юм. Энэ бол таны хэзээ хүссэн цагт хаа хүссэн газарт чинь ирж танд туслан чиглүүлдэг хүч юм.

ШРИ БХАГАВАТИ бол Төгс Оюун ухаан, Хүч чадлын (The Shakti) шинжийг харуулдаг бөгөөд энэ нь бүтээх үйл явцын эмэгтэй үзэгдэл буюу Эх Дэлхийг (Divine Mother) гэсэн утгыг заадаг.

САМЕТА гэдэг нь хамтдаа байж бодол санаагаа хуваалцаж, ижил итгэл үнэмшилтэй байх гэсэн утгатай.

ШРИ БХАГАВАТЭ бол Бүтээх үйл явцын өөрчлөгдөшгүй, тогтвортой Эрэгтэй үзэгдэл.

НАМАХА гэдэг бол УМ болон САТ-ЧИТ-АНАНДА -н үнэт чанарыг агуулсан зориулга мөргөл, хаа сайгүй оршдог, тухайн цаг мөчид өөрчлөгдөшгүй бас өөрчлөгддөг давхар шинжтэй, хүний дүрстэй болон дүрсгүй төгс гэгээрсэн сүнс, орон зайд баригддагүй, төгс оюун ухаантай, гэгээрсэн эрэгтэй болон эмэгтэй янз бүрийн "хүмүүст" тусалж, чиглүүлдэг хүч, хүн бүрд ижил тэгш ханддаг найрсаг байдал зэрэг бүгдээр мөн юм. Би таны оршихуй болон тусламжийг үргэлжид эрж хайж байна.

Жич: Миний орчуулга төдий л сайн, утга төгөлдөр болсонгүй. Хэрвээ утгыг нь гуйвуулсан, буруу орчуулсан, хэлбэрдсэн, хэллэгийн алдаа зэрэг янз бүрийн алдаа гаргасан байвал өршөөж хайрлаарай. Миний мэдлэг маруухан, бас хэл шинжлэл, англи хэлний мэдлэг ч төдий сайн биш болохоор ийм алдаа гаргасан гэдгийг ойлгоорой.

Ум сайн амгалан болтугай.

Хулгайч хүмүүс, бас өнөөгийн нийгэм

Надад ийм блог байдаг гэдгийг таг мартчихсан байгаад санамсаргүй тохиолдлоор тодруулбал, манай ангийн хүүхэд миний блогийн хаягийг google-s олж мэдэж авч надаас асууснаар мартагдсан блогоо сэргээх санаа төрлөө.

Би энд сэтгэл өвтгөсөн асуудлын талаар бичмээр байна. Өнөөдөр би хичээлээ тарж яваад гэгээн цагаан өдрөөр гар утсаа алдчихлаа. Хэдхэн хоногийн өмнө буюу 1 сарын 29-нд манай дарга дээрэмдүүлсэн юм. Түүнийг гэртээ харьж явах замд нь 3 хүн дайрч боомилж ухаан алдуулаад түрийвч, laptop компьютер, зөөврийн хард диск зэрэг зүйлсийг нь аваад зугтсан байсан гэсэн. Аз болж ойрхон хөдөлгөөнт эргүүл явж таараад 1 нөхрийг нь барьж авснаар laptop-г буцаан өгсөн юм. Өнөөдөр би бас утсаа алдаад тэр хулгайч нөхрийг барьж авсан ч аль хэдийн дамжуулчихсан байсан болхоор яаж ч чадаагүй. Гэхдээ өөр олон хүн эд зүйлээ алдаасай гэж хүсээгүй болохоор ямар ч л байсан цагдаагийн газар утасдаад хэлчихсэн. Бараг утсаа олох найдвар байхгүй ч гэсэн өөр бусад дунд сургуулийн хүүхдүүд, хүмүүс энэ мэтээр эд зүйлсээ алдахаас сэргийлэх нь иргэн хүний үүрэг гэж бодлоо. Жич: надад туслахыг хичээсэн 2 залууд талархсанаа илэрхийлье.

Миний хамгийн харамсаж байгаа зүйл бол монголчууд бараг худалч хүнд бүгдээрээ "хулгайч" болж байгаа явдал юм. Хүмүүс хялбар аргаар мөнгө олохыг юунаас ч илүү чухалчлах болсон явдал юм. Тэр хулгайч нөхөр бол хөдөлмөрийн насны 28-35 орчим насны л хүн байсан. Түүн шиг ид насандаа байгаа олон залуус ийм аргаар мөнгө олж, бас ид насандаа байгаа залуус харийн орныг зорьж боолын хөдөлмөр эрхлэхийг өөрийн эх орондоо ажиллаж амьдрахаас хэд дахин илүү гэж бодох болж харийн оронд залуу нас эрч хүч залуу насаа зориулцгааж, бас яг тийм насандаа энд хөдөлмөр эрхэлж байгаа залуус авилга, хээл хахууль зэргээр албан тушаалаа худалдаж, бусдын нэрийг зээлдэж өөрийн болгон оюуны хулгай хийж амьдралаа залгуулж байна. Өшөө бас дээр нь арай томхон албан тушаалтай, эрх мэдэлтэй хүмүүс нь өөрийн эх орны баялгийг өөрсдөөсөө хулгайлан харийн нөхдүүдэд зарж байна. Үйлдвэрлэл явуулдаг нөхдүүд мөн л граммаас нь хулгайлна, өөр зүйл холино энэ тэр гээд л мөн л "хулгай". Үүнийг чухам юу гэх вэ. Бараг л бүх шатанд янз бүрийн түвшинд хулгай хийж байх шиг л санагдах юм. Үүнийг зохицуулдаг хууль эрх зүй нь алга. Өнөөдөр өөрийн эх орондоо амар тайван, аюулгүй, амьд явах нөхцөл үнэндээ алга байна. Үүний буруутан хэн бэ? Чухам яаж яваад өнөөгийн ийм нөхцөл байдалд орчихов доо.

Энэ бүхэн анхнаасаа зөв замаар, зөв голдрилоор яваагүйн дээр өнөөдөр ийм байдалд орчихоод байхад хүртэл засах арга хэмжээг авахгүй байгаагаас ийм болсон байна гэж би хувьдаа бодож байна.

Манж Чин улсын дарлалд Монголчууд 220 жил дарлуулсны гол буруутан хэн байсан бэ? Би өөрийн түүхийн талаарх өчүүхэн мэдлэг дээрээ тулгуурлан өнөөгийн нийгмийн ийм байдал, ядуурал тэр үед гаргасан алдаанаас улбаатай гэж бодож байна. Монголчууд тэр үед Манжийн дарлалд орохооргүй хүчирхэг байсан боловч өөрсдийн эв нэгдэлгүй, атаархуу, үргэлж бие биетэйгээ тээцэж, өөр хоорондоо тэмцэлдэж байдаг зан, бие тоосон, хэтэрхий бардам зан, шуналтай, нэр төрд дуртай зангаасаа болж Манж гүрний явуулсан бодлогод автаж өөрсдийнхөө сүр хүчийг сулруулж, өөрсдийгөө Манж гүрний дарлалд орох нөхцлийг бүрдүүлсэн байна. Гэхдээ үүнийг хийсэн буюу эх орноо худалдсан хүмүүс бол цөөн тооны нэр нөлөөтэй ноёдууд байсан. Тэдний аминчхан үзлээс болж Монгол түмэн 200 гаран жил харь орны дарлалд зовж зүдрэн, харанхуй ядуу тарчиг амьдарсан. Хэдий сүүлд Монгол улс өөрийн тусгаар тогтнолоо тунхаглан бие даасан улс болж чадсан ч тэр үед бусад улс орнууд, дэлхий дахины хүмүүсийн хөгжил аль хэдийн хэдэн зуунаар түрүүлчихсэн байсан нь тодорхой. Тэр цагаас л өнөөгийн монголын ядуу амьдрал эхэлсэн бололтой. Бусад орноос гуйлга түүлгэ, тусламж гуйж, аль нэг орныг түшихээс аргагүй байдалд орсон нь тодорхой. Тийм л учраас Сүхбаатар тэргүүтэй хүмүүс тухайн нөхцөл байдлаасаа шалтгаалан Орос орныг дагах нь илүү зөв сонголт байна гэж үзсэн байх. Тэгээд л нөгөө социлизм энэ тэр гээд өнөөгийн "ардчилсан" үзэлтнүүдийн үзэн ядаад байдаг тогтолцоонд шилжсэн. Гэхдээ харамсалтай нь тэдгээр нөхдүүд амалсан зүйлийнхээ бараг талыг нь ч гүйцэлдүүлсэнгүй. Өнөөдөр бид хэлмэгдүүлэлтийн үеийн тухай ярьж, тэр үед олон гэмгүй хүнийг алж бас олон соёлын үнэт өвийг устгасан тухай ярьдаг. Тэгвэл арьдчилал гарч ирснээрээ өмнөх үеийнхнийхээ хийж байсан зүйлсийг устгаж, үйлдвэрүүдийг дампууруулж, үүнээс болж олон хүмүүс ажилгүй болж, архин далайд живж, амьдрахын эрхэнд наймаанд явж эхэлж байсан. Амьдрахын тулд ангаахай шиг бяцхан үрсээ орхиод найманд явж хөл дээрээ босох тэнхэлтэй болсон ч өнөөдөр мөнгөнөөс ч илүү үнэтэй нэгэн зүйлийг орхигдуулж байсан нь тодорхой болж байна. Дунд сургуульд сурч төгссөн хүүхдүүд бүгд эрдэмтэд, суутнууд болох албагүй, бүгд их дээд сургуульд сурах ч албагүй. Хамгийн гол нь тэд бүгд ХҮН болж төлөвшсөн л байх ёстой. ХҮН л нийгмийг бүтээж, ХҮН л шинжлэх ухааны нээлт хийж, бүтээж, байгуулж, ХҮН л бүгдээрээ нийлж улс орон, ард түмэн болдог гэдгийг бүгд мартсан. Үүний үр дүн өнөөгийн нийгмийн аймшигтай гэхэд хатуудмаар боловч бас эмгэнэлтэй ч гэж хэлэхэд хэцүү ийм нэгэн нийгмийг бий болгосон байна. Энэ бол эхнээсээ буруу эхэлсэн нийгмийн алдаа. Хэрвээ тэдгээр "ардчилсан" нөхдүүд үйлдвэрүүдийг дампууруулалгүй, өөрсдөө идэж ууж баяжлаа ч гэсэн ард түмнээ амьдрах нөхцөлийг тэр хэвээр нь хадгалж, аажмаар өөрчилж, сайжруулах замаар явсан бол өнөөгийн ийм байдалд хүрэхгүй л байсан байх. Тэр олон эцэг эхчүүд ч наймаанд явж, мөнгөний төлөө үхэн хатан зүтгэхгүй, тэдний хүүхдүүд ч эцэг эхтэйгээ элэг бүтэн амьдарч, илүү зөв бодолтой, зөв хүмүүжилтэй иргэд болон төлөвшиж, өнөөдрийн тэр хулгайч нөхөр ч бидний дунд ажил хөдөлмөр эрхлээд энгийн хүний амьдралаар амьдраад явж байх байсан ч байж болох л юм. Энэ бол мөнгө гэдэг зүйлийг хамгийн чухал зүйл, мөнгөтэй хүн юу ч хийж болдог, мөнгө олохын тулд юу ч хийж болно гэсэн ойлголт өнөөгийн залуучуудын ихэнхийнх нь тархинд бат сууснаас ийм байдал руу түлхэн оруулж байна гэж бодож байна. Би алдсан гар утсандаа тэгтлээ ч их харамсахгүй, дахиад шинийг худалдаад л авна. Хамгийн гол нь хүн чанар гээч зүйлээ өдрөөс өдөрт алдсаар байгаа энэ нийгэм дэндүү харамсалтай байна. Хүн алдсан мөнгө, утас, эд зүйлээ олж авдаггүй юмаа гэхэд дахиад шинийг авч болдог байхад хүн алдсан хүн чанар, ёс суртахуунаа хаанаас ч худалдаад олж авч чаддагүй л гэдгийг зориудаар тэмдэглэн хэлмээр байна.

Бас энд заавал хэлэхийг хүсч байгаа нэгэн чухал зүйл байна. Урьд цагт Манжуудад эх орноо худалдсан шиг тийм алдааг өнөө цагт баригч этгээдүүд давтан хийж байна. Үүнийгээ бүр мөсөн оройтхоос нь өмнө зогсоогоосой, өөрчлөөсөй. Хүн өөрөөсөө хулгайлаад хэзээ ч баяждаггүй юм. Бидний хэдэн цөөхөн монголчууд бие биенээ мөлжөөд өөдлөхгүй. Өөр ямар ч хүчирхэг улс гүрэн ийм замаар хүчирхэгжиж, хөгжиж байсан удаагүй. Америк (хүмүүсийн эрх чөлөөний орон гэж ихэд дуртай байдаг) гүрэн л гэхэд нэг үндэстэн биш хирнээ тэр олон янзын хэл, соёл, арьс үстэй нөхдийг нэгэн гүрэн мэт нэг үндэстэн мэт үзэл бодлоор хүмүүжүүлж, америк хүн гэдгээрээ бахархах сэтгэгдлийг л төрүүлж чадсанд л энэ гүрэн ингэж хөгжиж чадсаны гол учир байдаг гэдэг.

Эх оронч гэсэн үзлийг төрийн дуулал дагаж амаа хөдөлгөх төдийхнөөр биш, бараг л хэлд орж, ухаан орж эхэлсэн цагаас нь хүмүүсийн сэтгэхүйд суулгаж өгөх хэрэгтэй юм шиг санагддаг. Тэгж эх орноороо үнэн сэтгэлээсээ бахархах сэтгэлтэй, хайрлах сэтгэлтэй хүмүүс дор хаяж гудамжинд хог хаяхгүй, бусдыг дайрч доромжлохгүй, хүний нутагт ч нэг нэгэндээ туслах сэтгэлтэй байж, ажлаа хийхдээ ч түүнийгээ үнэн сэтгэлээсээ бахархах сэтгэлээр хийж, үйлдвэрүүд ч нэг ч гологдол чанаргүй бүтээгдэхүүн гаргахгүй байхыг хичээж, хүн бүгд дор бүрнээ хичээн зүтгэвэл нэг л мэдэхэд миний эх орон гадны ямар ч орноос дутахгүй ажиллаж амьдрах нөхцөл бүрдсэн, амар амгалан, хангалуун сайхан орон болж чадна гэдэгт би чин сэтгэлээсээ итгэж байна. Тийм сайхан цаг үе ч ирнэ гэж найдаж байна. Гэхдээ үүнийг бий болгоход хамгийн гол нь хүмүүсийн итгэл найдвар, нэгдмэл байдал, зөв бодлого л хэрэгтэй.

Наад зах нь манай орон маш том газар нутагтай. Хөрс нь эрүүл, шим тэжээлтэй байхад яагаад заавал хятадын намагт тарьж ялгадсаар бордсон ногоог худаалдаалхаар нөхцөл байдалтай байна вэ? Хятад тэрбум гаран хүнээ тэжээгээд болоод байхад Монголынхоо 2,7 сая хүнийг яагаад хүнсээр нь хангаад байж болдоггүй юм бол..? Хүнсний хэдхэн үйлдвэртэй. Бараг л гарын хуруунд багтахаар цөөхөн хэдхэн хүнсний үйлдвэрүүдээ яагаад олигтойхон хянаад дэмжээд хэрэглэгчид хуурамч, хортой бүтээгдэхүүн зарахааргүй болтол нь хянаад байж болдгүй юм болоо?? Тэр том том үйлдвэрүүдээ больё гэхэд ядаж хүнснийхээ үйлдвэрүүдийг олигтойхон дэмжээд, бас төрөөс үнийг нь барьж байдаг байхаар зохицуулаад байж болохгүй байгаа нь үнэхээр сонин байна. Бас тэр тариа ногоог бол тийм үнэтэй заруулаад байлгүй, тариачдыг ч сайн дэмжээд, хямд үнээр зараад байвал хэн хятадын ногоог худалдаж авч идэн өөрсдийгөө хордуулахыг хүсэх билээ дээ.

Эцэст нь хэлэхэд, энэ олон "хулгайч" нөхдүүд энэ их хүч чадлаа эх орныхоо тусын тулд ашиглавал мөн ч хурдан хөгжинө дөө. Тэдгээр "хулгайч" нөхдийг ч бас ажилтай байлгахын тулд үйлдвэрүүд хэрэгтэй. Ажлын байр хэрэгтэй. Гэтэл өнөөдөр шал угаагч хийхэд л наад зах нь царай зүс, нуруу туруу, нас, хэл ус гээд наян янзын шалгуур тавьдаг болсон байх юм. Ийм байхад ажилгүйчүүд олон байхаас ч яахав. Ажилгүй хүмүүс амьдрахын тулд биеэ үнэлэх, хулгай дээрэм хийх зэрэг буруу арга хэрэглэх зам руу л орж байна шүү дээ. Энэ хүмүүсийг ажилтай болгоод өгвөл ядаж л хулгай, дээрэм нь багасна даа. Хөөрхий энэ хүмүүсийг яалтай ч билээ дээ.

Төр түмэн нүдтэй гэдэг дээ. Тэр олон нүднийхээ ганцыг нь ч болов нээгээд ямар нэг арга хэмжээ авч л байгаасай даа.


Эх орон минь айх аюулгүй, дайн дажингүй амгалан байж, элгэн садан, эх орон нэгтнүүд минь эв нэгдэлтэй байж, төр нь хүчтэй байж, түмэн олон минь энх тунх байх болтугай!

Иргэн

Walkman is bad for our ears and minds

Бид бүхэн чихэвчний хөгжим сонсголд муугаар нөлөөлдөг гэдгийг бишгүй л сонсож байсан. Гэхдээ үүнээс чихэвчний хөгжим бас нэгэн өөр бэрхшээл үүсгэдэг юм байна. Чихэвчний хөгжим тархинд муугаар нөлөөлдөг байна. Өөрөөр хэлбэл өөр цахилгааны үүсвэртэй(өндөр хүчдэл, аянга г.м) чихэвчний хөгжим харилцан үйлчилбэл тархин дотор бяцхан дэлбэрэлт үүсдэг. Иймэрхүү байдалд орох эрсдэлтэй байдал бол бороо орж байгаа болон бороо орсны дараах үе юм. Үүнээс болж гэмтсэн тохиолдол тийм ч олон байдаггүй боловч ингэж гэмтсэн хүмүүс 1-2 метр хол газар шидэгдэж ой санамжийн тодорхой хэсгийг алдсан байдаг байна. Гэхдээ энгийн үед ч чихэвний хөгжим нь тархинд нөлөөлсөөр байдаг байна. Үүнээс болж бас бага багаар мартамхай болж эхэлдэг бөгөөд их ядрамтгай болдог. Учир нь чихэвчний хөгжимний чихэвч бидний тархитай их ойр байдаг хийгээд түүгээр дамжин хөгжмийн долгион болон цахилгаан үелзлүүд тархинд нөлөөлж байдаг юм.

Мөн өнөө үеийн дуу чимээ ихтэй, хөл хөдөлгөөнтэй орчин нь хүмүүсийн сонсгол муудах нэг шалтгаан болж байна. Гэхдээ чанга дуунаас илүү нэгэн хэмийн давтамжтай дуу илүү аюултай. Энэ дуу шуугианаас болж чих шуугиж эхэлдэг. Энэ нь чихний сонсголд муугаар нөлөөлж байгаагийн дохио. Чанга хөгжим удаан хугацаагаар сонсох нь чихний сонсгол хурдан муудах шалтгаан болдог бөгөөд чихний сонсгол дүлийрч байгаа нь тэр дороо мэдэгддэггүй, нэлээн сүүлд мэдэгдэж эхэлдэг байна.

Ийм ч учраас нэн ялангуяа чихэвчний хөгжим сонсохдоо үүнийг санаж байх нь өлзийтэй.

Би нэг удаа хэл сурах маш их сонирхолтой залуугийн тухай сонссон л доо. Тэр хүний тархи унтаж байхдаа ч ажилладаг тул унтаж байхдаа ч хэл сурч болох юм байна гэж сэтгээд шөнө унтахдаа сурч буй хэл дээрээ дуу, хичээл MP3 тоглууагчдаа тавиад өнөөхөө зүүгээд унтдаг болсон гэнэ. Энэ арга нь их үр дүнтэй байдаг гэнэ. Гэхдээ тэр жаал өөрийнхөө эрүүл мэндийг яаж хохироож байгаагаа мэддэг бол ийм тэнэг зүйл хийхгүй байсан болвуу гэж найднам. Үнэндээ хүний тархи унтаж байхдаа сэтгэдэг биш харин өдрийн турш цуглуулсан мэдээ, баримтаа эмхэлж цэгцэлдэг юм. Унтаж байхдаа хөгжим сонсох нь сэрүүн байхдаа сонсохоос илүү хортой төдийгүй, хүнийг ядаргаанд оруулдаг юм. Өглөө сэрэхэд тархи огт амраагүй байх ба маш их ядарсан байдалтай болдог. Тэгэхээр унтаж байхдаа хөгжим сонсохын оронд унтахын өмнө хичээл, материал юу байдаг юм тэрийгээ сонсох юмуу уншвал илүү үр дүнтэй. Хэл сурахаас илүү эрүүл мэнд үнэтэй биз дээ.

Ер нь махран, улайран зүтгэсэн нэгнээс илүү зөв аргаар, богино хугацаанд үр дүнтэй байх аргыг сурч хөгжүүлсэн нь амжилтанд хүрдэг юм даа. Юу сурах гэж байгаадаа бус яаж сурах нь чухал шүү дээ.

I'm slave of the time

We all say time is money, time is valuable thing. But I'll say it's my counter. If my watch is working and say "your time's running, hurry up", I can say I'm alive. If it stops and and don't say this word, I'll know my time is finished. My time is my measure. I'm changing while the time's running. Maybe this change is result of the time. Sometimes things will come to you again, like seasons, next year also have summer, but it would be different. In this world there are too many kinds of people, if you say goodbye to one of them, you'll say hello to another one. But these people are different. Every people has mother and father. But you've only one mother and father. Everyone has their own body, but your body is only one. But one day these all things will be vanished forever. 21 years before I wasn't existed, I wasn't born and no one know me. But now I'm here, there are some people know me. Maybe some years after also no one know me and I won't existed. Life is in here and I'm just living in this period of time. So life wasn't in past time, won't in future time, it's right here, right now. I won't do everything I want because of the time. If I always had enough time to do everything I want, there wouldn't be time. My life wouldn't be measured by time. So I'm slave of the time. I'm slave of my body. Because I always do things that are suitable for me. I can't say to my stomach, "don't be hungry". I can't say to my brain "you stupid, say to me the correct answer". I can't say to my wound, "heal yourself". I always trying to do everything comfortable to my body. I eat because I have to feed my stomach. If I don't have body, I don't have to feed it.

Always remember it. When you're alive, your watch always tell you "I'm working, please do something before it stops". People don't like to talk about death. But there's only one thing all people know is death. Everything has an end. Every action stops somewhere and sometime. In our pretty and measured by time world everything has an end. If we don't live in 3 dimensioned world, my be our measurement will be different than time and space. Our time is still running, it doesn't matter we don't do something or do something.

And there's only one thing same for everyone. It's also the time. Because it doesn't care about people who suffer or people who offend somebody.

Mistakes are good or bad?

What do you think about that? Maybe most people will say it's bad thing. It can ruins whole your life and career. But I can say sometimes it can, not always. Whole things are not perfect, as you know. Whole things in this world has too many holes on them. But these holes, these mistakes give life for others. If the world were perfect, we couldn't exist. One mistake makes one success. We always learn from our past. We always miss something and we always try to find them. After found something, we realize we miss something too. I can give you some examples. If one software company developed a operating system, and it has some bugs, of course another software company will make some programs that can fix this problem.

Үнэндээ алдаа гэдэг тийм ч муу зүйл бишээ. Гэхдээ бид үргэлж ямар нэг алдаа гаргахаас айж, болгоомжилж явдаг. Хэдий ингэж болгоомжилсон ч дараа нь ямар нэг алдаа өөрөө ч мэдэлгүйгээр гаргасан байдаг. Гэхдээ алдаа гаргасан эсэх нь тийм чухал зүйл бишээ. Хамгийн гол нь хэр их зүйл алдаж хэр их зүйл олж авсан бэ гэдэгтээ л байна.

Дүн

Орчин үеийн Монгол залуучууд, охид, хөвгүүд маань хэтэрхий залхуу, бэлэнчлэх сэтгэлгээтэй болсон гээд л хүн болгон л шүүмжлэх болсон цаг. Угтаа Монголчууд маань тийм аймаар дарлал мөлжлөг, зовлонг амсалгүй ёстой уудам тал хөндийдөө дураараа өссөн ард түмэн билээ. Үүний нэгээхэн хэсэг нь өнөөгийн бидний залуучууд. Угтаа бол омголон, бардам гал шиг цог хийморьтой Монголчуудын энэ хэт их хөөргөн занг нь заримдаа буулган, газардуулж байх хэрэгтэй байдаг. Гэтэл зах зээл гээч зүйл манай оронд морилон ирэх үед бараг л айл болгоны эцэг эх нь ангаахай мэт хэдэн хүүхдээ тэжээхийн тулд наймаанд явж, хүний нутагт ажил хийх болсноор хэдэн халтар хүүхдүүд нь харах хандах хүнгүй "эзэнгүй" шахам хоцорсоноор нөхдүүд ёстой дураараа доргиж, газарт нь буулгаж ирж хэдэн гурван үг дуулгадаг алган боовны амт үзүүлдэг эцэг эх байхгүй юм чинь юу дуртайгаа хийж эхлэнэ биз дээ. Ядаж байхад эмээ өвөөгийн үгэнд орохгүй, элэг бариад л эсвэл цаадуул нь бүр эрхлүүлээд л. Тэгээд л эцэг эх нь идэх хоол, өмсөх хувцасыг нь аваад ирнэ. Санаа зовох юмгүй юу дуртайгаа хийсээр өнөөгийн манай залуучуудын дүр төрх бүрэлдэж байгаа юм даа яахав тэгээд. Үүнд хэнийгээ ч, юугаа ч буруутгахав даа. Гэхдээ хараахан бүгд ч бас иймэрхүү дүр төрхийг бүрэлдүүлээд байгаа хэрэг биш л дээ. Жаахан юм хийе гэсэн сэтгэлтэй, зүрхтэй нөхдүүдийн хүч хөдөлмөрийг зөв үнэлээд ажилуулахгүй, дэмжихгүй байгаа болохоор зарим нь энд байх сонирхолгүй байх шиг. Хичнээн хичээгээд, зүтгээд мянга чадвартай байлаа гээд манайд чинь мөнгөтэй нь дээшээ явдаг хорвоо юм хойно ямар ч нэмэр тусгүй л байна даа. Жаахаан сэргэлэн нь бусад мангуунуудаа маллаж байгаад жаахан юм саагаад л өөрсдийгөө болгочихоо аядана. Иймэрхүү л залуучуудын төрх дөө. Үлдсэн хэсэг нь ёстой л хаа хамаагүй зүүд зэрэглээнд л найдаж амьдарч байх шиг.

За за тэгэхээр би энд манай нийтлэг оюутан, сурагч нарт ажиглагддаг нэг зүйлийн талаар бичих гэсэн юм. Энэ нь юу вэ гэвэл дүн гээч гайхал. Багш нарыг хамгийн их авилгач гэж байгаа. Гэхдээ сонирхолтой нь авилгал гэдэг зүйлийг хүлээн зөвшөөрөхөөр барахгүй бүр зайлшгүй байх ёстой зүйл гэж үздэг хүмүүс нэг биш нэлээд байдаг юм байна лээ. Мэдээж багшийг авилгадах цорын ганц гол шалтгаан бол дүн шив дээ. Бүр зарим тохиолдолд ханш энэ тэр байдаг гэж байгаа.
Гэхдээ эдгээр хүмүүс яагаад энэ дүн хэмээгч тоо, үсэгийн төлөө ингэтлээ зүтгээд байгаа хэрэг вэ. Энэ тийм чухал үнэ цэнэтэй зүйл үү, аан? Надад бол тийм чухал зүйл мэт санагдахгүй л байна. Үнэндээ бол энэ дүн хэмээгч нь хүний тодорхой мэдлэг, чадварыг үнэлэхэд зориулсан үнэлгээний нэг хэлбэр л дээ. Мэдээж цорын ганц арга биш. Зарим талаар маш өрөөсгөл, хүний чадварыг зөв үнэлж чаддаггүй хэрэгсэл юм. Би үүнийг яагаад тийм чухал биш, үүний төлөө хөлөө хугалчих гэж гүйж, багш нарын урдуур хойгуур гүйгээд, илүү дүн авсан нэгэнтэйгээ барьцаж хэрүүл хийгээд гүйгээд байсны хэрэггүй гээд байгаагийн нэг шалтгаан нь энэ юм. Би энд нэг жишээ дурьдая л даа. Бага байхад эцэг эхчүүд хүүхдээ онц сурхад нь их л магтаж, муу сурж байгаагаа болохоор түүн шиг сураач, эрүүл эрхтэн бүтэн атлаа гээд л загнаад байгааг нь харахад дүн их чухал зүйл шиг санагдаж онц сурахыг их хичээдэг байсан санагдана. Гэвч дараа нь жаахан том болсон хойноо томчуудын "ер нь тэгээд онц сурдаг хүүхэд болгон сайн яваад байдаггүй л юм. зарим маш муу сурдаг байсан хүүхдүүд онц сурдаг байсан хүүхдүүдээсээ илүү сайн ажил хийж сайхан амьдарч байдаг л юм. хүнд бас амьдралаа авч явах чадвар гэж байдаг бололтой" гэж ярихыг сонсоод заавал онц сурах гээд байсны хэрэггүй л юм байна гэж бодогдож байсан. Харин одоо бол учрыг нь бага ч гэсэн ойлгож байх шиг байна. Хэрвээ та одоо оюутан бол танд дунд сургуулийн дүнгүүд чинь хэр их хэрэг болж байна гэж асуумаар байна, хэрвээ та их сургуулаа дүүргээд ажиллаж байгаа бол танд их сургуулийн дүн чинь ажлаа хийхэд чинь хэр их тусалж байна гэж асуумаар байна. Зарим нэг онцгой тохиолдолыг жишээ нь та цааш үргэлжлүүлэн сурах сонирхолтой ч юмуу ажилд орох үед энэ дүнгүүд хэрэг болж байгаа байх л даа. Гэхдээ нэг хэдэн жил болоод туршлагажаад хүмүүс таныг мэддэг болоод үнэлээд ирэхээр энэ дүнгүүд нэг их ашиг тусаа өгөхөө болиод ирж байгаа биз дээ. Анх оюутан болж орж ирж байхад атестатны дүн гэдэг зүйл их зүйл шийдээд байх шиг санагдаж байсан. Энэ их мундаг онц сурлагатангуудын дунд яаж сурна даа гэ айж байсан л даа. Гэхдээ хэсэг хугацааны дараа энэ дүн огт хэрэггүй шахам зүйл болж хувираад, биднийг дунд сургуульд хэд сурч байснаар нь биш одоо их сургуульд ямар сурч байгаагаар нь дүгнэж эхэлсэн. Бид дунд сугуульд хэд сурч байсан нь огт хамаагүй нарийн яривал 10-р ангиа төгссөн эсэх нь ч огт хамааралгүйгээр бид ерөнхийдөө нэг гараанаас гүйх эрхтэй болсон гэх үү дээ. Ер нь дунд сургуулийн дүгнэдэг зарчмаас арай өөр маягаар дүгнэгдээд л... Гэхдээ энэ бол хараахан бүх зүйл үнэн зөв шударга дүгнэгддэг гэсэн үг биш л дээ. Ер нь дүнм бол багшийн үнэлэмжээр тавигддаг эд л дээ. Хэдий чинээ сайн харагдаж, өөрийгөө муугүй гэдгээ харуулж чадна төдий хэрээр сайн дүгнэгдэнэ гэсэн үг. Угтаа чи өөрөө хичнээн гайгүй сайн мэддэг байлаа ч үүнийгээ багшдаа мэдрүүлж чадахгүй бол авах ёстой дүнгээсээ доогуур л үнэлэгдэнэ гэсэн үг. Энэ тохиолдолд "дүнгийн төлөө" гүйх хэрэгтэй. Гэхдээ яг ч дүнгийн төлөө биш илүү бодитой дүгнэгдэхийн тулд гэхүү дээ. Зарим хүмүүч онолыг ойлгохдоо муу боловч практик дээр хийвэл илүү сайн ойлгож, сайн ойлгодог хүмүүс байдаг. Ийм хүмүүс онолдоо сайн нөхдөөс илүү хурдан ахиж дэвших боломжтой байдаг гэхүү дээ. Тэдний хувьд чадварыг нь гүйцэд үнэлнэ гэдэг их хэцүү байх нь мэдээж.
Харин сургуульд дүн авах гэж л сурдаг нөхдүүд. Сургуулиас гарахдаа сайн дүнтэй цааснаас өөр юм өвөртөлж гарахыг хүсдэггүй хүмүүс бол ёстой нөгөө бэлэн хоолны хүүхдүүд байхгүй юу. Хэдхэн онооны төлөө үхчих шахан хэрүүл хийж, тэр надаас муу мөртөө надаас илүү авсан байна энээ тэрээ гэж гүйдэг эсвэл эцэг эх танил тал, мөнгөний хүчээр асуудлаа шийдвэрлэдэг нөхдүүд тэр гоё хавцастай, ирийтэл худлаа мөртөө сайхан дүн өрүүлсэн цаасаараа юу хийх гэж байгаа юм бол доо. Түүнийгээ томоо гээчийн гоё жаазанд хийгээд ханан дээрээ хадах гэсэн юм байх даа.

Дүн гэдэг чинь тийм үнэ цэнэтэй зүйл биш шүү дээ. Аливаа зүйл хэдий хэр хөлс урсган, хэдий үнээр олж авсан төдий хэрээр үнэ цэнээ эзэндээ харуулдаг юм ш дээ. Хэдий их хичээл зүтгэл гаргана тэр хэрээр урагш ахин амжилт гаргадаг юм шүү дээ. Хэдий амар хялбар аргаар орж ирнэ төдий хэрээр хурдан замхран алга болж төдий хэрээрээ үнэ цэнэгүй байдаг юм. Яг адилхан 100 А гэж тавиулсан мөртлөө тэр хоёр оюутны, эсвэл сурагчийн гарасан сэтгэл, зүтгэл, урсгасан хөлс өөр байдаг юм. Та яг л адилхан дүн шд ялгаа байхгүй гэж хэлэх л байх л даа. Тэгвэл та эндүүрч. Хүч хөдөлмөр гаргасан нь ийм дүн авах ямар байдгийг сэтгэл тэнүүн мэдэрч жаргалтай, бас бардамаар нүүр дүүрэн инээж чаддаг юм. Бас гаргасан хүч хөдөлмөрийнхөө хэрээр амжилтанд хүрсэн байдаг. Харин нөгөөх нь хэзээ ч энэ жаргалыг мэдэрч чадахгүй. АЛИВАА ЗҮЙЛИЙГ ТА ОЛОХЫН ТУЛД ХЭР ИХИЙГ ТӨЛСӨН ТЭР ҮНЭЭР ТЭР ЗҮЙЛИЙН ҮНЭ ЦЭНЭ ТОДОРХОЙЛОГДОНО. ТЭР ҮНЭ Ч ХЭВЭЭРЭЭ ХАДГАЛАГДДАГ. Та магад хэсэг зуур ингэж баярлалаа гээд ямар жаргалтай болох биш баян болох биш гэж хэлэх байх л даа. ГЭХДЭЭ БИД ЭНЭ ЖАРГАЛТАЙ ХЭДХЭН ХОРМЫН ТӨЛӨӨ Л АМЬДАРДАГ ЮМ. Энэ хэсэгхэн хором биднийг жаргалтай болгож бидний амьдралыг чимэглэж байдаг юм даа.

Та зүгээр л төсөөл дөө. Тамирчид олон улсын томоохон тэмцээнүүд цаашлаад дэлхийн аваргын тэмцээнд орохын тулд, хэсэгхэн хором өөрийн хийж чадах бүхнээ харуулахын тулд хичнээн их хүч хөдөлмөр, мөнгө, цаг хугацааг зарцуулдагийг бодоод үз. Тэр хэсэгхэн хормын төлөө шүү дээ. Тамирчин хүний амжилт, тамирчин хүн болж төрсний утга учир, хүсэл, мөрөөдөл ердөө тэр хэдхэн хормоос хамаардгийг та бодоод үз. Бид ч мөн адил амьдралд нэг л тохиох хэсэгхэн жаргалыг мэдрэхийн төлөө бүхнээ зориулдаг. Та анхны хүүхдээ хүлээж байсныгаа эсвэл хүлээх тэр өдрөө төсөөлөөд үз. Ямар их сандарч балмагдаж, бас баярлаж хүлээгээ бол. Амьдралд чинь тохиосон жаргалтай үеээ дурсдаа. Маш богинохон мөртлөө хэзээ ч мартагдахгүй жаргалтай хормууд. Үүний төлөө л бид амьдардаг юм. Бидний амьдралын зорилго бол жаргалтай амьдрах. Тэгвэл тэр аз жаргал энэ богинохон хоромд л байдаг юм. Тийм болохоор юу нь илүү үнэ цэнэтэй, чи юуны төлөө, хэний төлөө сурч байгаагаа, амьдарч байгаагаа бодоод үз. Тэгвэл юуг илүү их анхаарч, юунд илүү их хүч зарцуулах ёстойг гадарлаж эхлэнэ. Энэ зүйл чинь л чамайг илүү жаргалтай болгоно. Өөрийгөө ч, бусдыг ч хуурах хэрэггүй.

Уучлах нь

Хүмүүс хамтдаа хэлэгддэг үгнүүдийг ихэнхдээ адил утгатай гэж андуурдаг бололтой. Гэхдээ бага зэрэг ялгаа бас бий. Жишээлбэл манан, будан гэдэг үгний хувьд будан нь илүү өтгөн байдаг бололтой юм билээ. Уучлах, өршөөх гэдэг үгийг хувьд өршөөх гэдэг нь хийсэн хэргийг нь цагаатгах буюу ор мөргүй мартах гэсэн үг л дээ. Өөрөөр хэлбэл, хэрвээ та хэн нэгнийг өршөөж байгаа бол та түүний хийсэн зүйлийг бүгдийг мартаж таныг гомдоохоос өмнө та яаж хайрлаж, яаж хандаж байсан тэр сэтгэлээрээ хандана гэсэн үг л дээ. Хэрвээ тэ хэн нэгнийг уучлаж байгаа бол түүнд алдаа засах нэг боломж олгож байна гэсэн үг. Гэхдээ таны гомдол бүр мөсөн арилаагүй, та тэр гомдолоо сэтгэлдээ тээгээд үлдэхийг л хэлж байгаа юм л даа. Гэхдээ би энд хэл шинжлэлийн хичээл заах гэсэнгүй. Уучлах гэдэг зүйлийн тухай л бичих гэсэн юм.

Хүмүүст заримдаа бусдыг уучлах гэдэг тийм амаргүй хэрэг байдаг. Тухайлбал, таны цорын ганц хайртай хүүг хэн нэгэн хороовол та тэр алуурчинг уучилж чадах уу, хэн нэгэн таны насаараа үхэхээс наагуур юм болж байж хуримтлуулсан бүхнийг булааж аваад таныг гудамжинд хөөж гаргаад таны хажуугаар жаргалтай аргагүй инээж байвал, эсвэл таныг насаараа тахир дутуу, бусдын гар харсан амьтан болгож хаячихаад ямар ч ял зэмлэлгүй явж байвал, бүр эсвэл таныг огт хийгээгүй хэрэгт гүтгэн шоронд суулгавал та энэ бүхнийг уучлаж чадах уу??? Аймшигтай сонсогдож байгааг би мэдэж байнаа. Энэ бүхэн тэр болгон хүн бүрт тохиолдоод байхгүй ч хэрвээ ийм зүйл болвол та яах вэ? Энэ хорвоод тулах түших хэн ч үгүй мэт санагдаж, хорвоо танаас нүүр буруулж, итгэж байсан бүхэн алга болж, бүх зүйл утгагүй, бүх хүмүүс таныг үзэн ядах мэт санагдаж, дахиад нэг л өдөр амьдрах нь үхэхээс дор мэт санагдаж, энэ хорвоод хүн болж төрснөөс золыин нохой болж төрсөн нь дээр мэт бодогдож эхлэвэл та яах вэ? Заримдаа ийм зүйл танд биш боловч таны дэргэд байгаа, эсвэл таны мэддэг хэн нэгэнд тохиолдож л байгаа. Танд тохиолдсон, эсвэл танд тохиолдох тохиолдохгүйг хэн батлах вэ?
Гэхдээ надад ч ийм зүйл тохиолдвол юун түрүүн үхэх тухай бодож эхлэх л байх л даа. Надад яг ийм зүйл тохиолдож байгаагүй ч би амьдрал ямар өнгөтэйг мэднэ. Би нэг удаа маш их сэтгэл санааны дарамтанд орж, мэдрэлийн ядаргаа тусан эмнэлэгт сар гаран хэвтэй эмчлүүлж байсан л даа. (Энэ бол одоогоор миний хамгийн хэцүү үе. Ирээдүйд юу болохыг би мэдэхгүй шүү дээ.) Үүний хор уршигаар ер нь болж өгвөл жилдээ нэг удаа эмчилгээ хийлгэх шаардлагтай болсон. Гэхдээ би өнөөдөр хоёр хөл дээрээ явж, бас ярьж, бодож сэтгэж, сургуульд сурч, ирээдүйн тухай мөрөөдөж чадаж, бусдын гар дор биш байгаадаа маш их баярладаг. Маш хүнд өвчтэй, нэг хоног ч болохноо ертөнцийн нарыг харах гэж хичнээн их зүтгэн үхэлтэй тэмцэн тарчилж буй хүмүүсийн дэргэд би хамаагүй их азтай бас жаргалтай хүн. Ийм учраас би олон юм ярьж гомдоллож суух эрх байхгүй. Гэхдээ миний санахад энэ хэцүү байдлаас гарах хамгийн зөв зам бол уучлах юм. Энэ тийм амар бишээ, би мэднэ. Маш хэцүү байдаг. Гэхдээ амьдрал үргэлжилж байна. Амьдрал үргэлжилж байхад бидэнд зогсох эрх бий гэж үү. Хэцүү байсан ч босон урагшлах л хэрэгтэй. Алдсаан зөндөө ихийг алдсан. Гэхдээ дахиж илүү ихийг алдахгүйн тулд урагшлах хэрэгтэй. Алдсан зүйлийнхээ хойноос илүү ихийг алдах хэрэггүй. Төлөх ёстой үнэнээсээ илүү ихийг төлөхийг хэн ч хүсэхгүй. Та зуун мянгын үнэтэй зүйлийг зуун саяар авахыг хүсэхгүй нь лавтай. Илүү их үнэ төлснөө мэдсэн ч цаг хугацааг ухрааж болохгүй учраас алдсанаасаа ихийг алдаж бүр мөсөн хоосрохоосоо өмнө явах хэрэгтэй шүү дээ. Тийм л учраас гэмтэй хүний төлөө, таныг гомдоосон хүний төлөө биш өөрийнхөө төлөө уучлах хэрэгтэй. Би өршөөх хэрэгтэй гэж хэлээгүй, уучлах хэрэгтэй гэж хэлж байна. Жишээлбэл, та төсөөлөөд үз л дээ. Би нэгэн эмэгтэйд тохиолдсон явдлыг яръя л даа. Тэр нэг залууд маш их хайртай байсан. Тэд хамтдаа амьдарч, бараг гэрлэх тухай бодоцгоож байсан ч нэг өдөр найз залуу түүнээс салах хүсэлтэй байгаагаа хэлж л дээ. Тэр охин түүнээс битгий салаач гэж гуйж, загнаж, уурлаж янз бүрээр гуйгаад авч үлдэж чадсангүй. Найз залуу нь бүх юмаа боож аваад явах гэхэд нь тэр охин бүр хөлнөөс нь зүүгдэн уйлж байсан гэдэг. Гэхдээ найз залуу нь түүнийг түлхэж хаячихаад л гараад явчихсан. Тэр үеэс хойш тэр охин хайр, дурлал гэдэг зүйлд огт итгэхээ больж хэн ч хамаагүй таарсан хүнтэйгээ л унтаж хэвтээд явдаг болчихсон. Түүний эрэгтэй хүнтэй тогтоосон харилцаанд сексээс өөр юу ч байхгүй. Би дахин дахин хэлье. Алдсаныхаа хойноос дахин дахин битгий алдаач. Алдсан алдаагаа дахин давтаж болноо. Гэхдээ өөрийг чинь гомдоосон хүнийг шийтгэхийн оронд өөрийгөө л дахин дахин шийтгээд байгаа хэрэг шүү дээ. Өс хонзон, гомдол зүрхэндээ тээлээ гээд та хэзээ ч баян болохгүй, гомдол цөхрөлөөс болж та илүү ихийг алдана уу гэхээс юу ч олж авч чадахгүй. Би бас нэг нийтлэг түүхийн нэгийг яръя л даа. Ихэнхдээ энэ бол бардам, оргилуун залуу хүмүүст их тохиолддог.
Тухайлбал, залуу хосууд салахаараа нэг нэгэндээ тунирхаж, хэн хэндээ салснаараа илүү сайн яваагаа харуулах гэж, эсвэл аль болохоороо шархалсан зүрхээ хурдан эдгээх гэж бараг л хэн ч хамаагүй тааралдсан хүнтэйгээ үерхдэг ч юмуу эсвэл бүр гэрлээд хүүхэдтэй болчихдог. Иймэрхүү маягаар нэг насаараа харамсахаар алдаа бишгүйдээ л хийнэ. Бодвол гомдоосон хүнээ гудамжинд ч юмуу хаа нэгтээ харахаар сэтгэл нь шимширч, эгцэлж харах нь байтугай холуур зөрж өнгөрөх ч хэцүүхэн байдаг бололтой. Ядаж худлаа ч гэсэн бардам харцаар эгцлэн ширтэх гэсэндээ ингэдэг болов уу даа. Ингэх хэрэг байна уу даа, аан? Үүний оронд сэтгэлд бугласан цөхрөл, гуниг, гомдлоо л мартчих л даа. Нэгэнт амьдралын уртаа замд таарах нэгэхэн тохиол л биз дээ. Үүний төлөө нулимсаа урсган, зүрхээ шарлуулах хэрэг юун. Хайран нулимсаа өөр зүйлд зарцуул даа. Нэгэнт гомдлоо мартсан бол хажуугаар нь цөхрөл гуниг гомдол дүүрэн нүдээр хуурмаг аз жаргалыг илэрхийлэн зөрөх шаардлагагүй л болно шүү дээ.

Хайран сайхан насаа амьдралын замдаа зөрөн өнгөрөх бүхнийг ажиглаад л ийм зүйл байдаг юм байна даа гэж бодоод л өнгөрөх ёстой зүйлийн төлөө хэтэрхий их ач холбогдол өгөн жаргалтай амьралаа сүйдлэх хэрэггүй. Ийм хүмүүс байдаг юм. Тэднийг муу хүмүүс гэж нэрлэдэг гэж мэдээд таньдаг болоод л буц даа. Гэхдээ бүх хүнийг ийм байдаг гэж өрөөсгөлөөр бодон ганц амталсан амтаар бүх амтыг дүгнэх хэрэггүй, ганц харсан өнгөөрөө хорвоог тэр чигт нь будах хэрэггүй. Хорвоо олон янзын амттай, үнэртэй, өнгөтэй тэднийхээ нэгийг л амтлуулсан хэрэг.

Өнөөдөр байсан зүйл маргааш байхгүй болно
Өнгөрч буй хором бүхэн дахин давтагдхгүй
Өглөө орсон цас оройдоо хайлна
Өнөөдөр урссан нулимас маргаашийн инээсэглэл
Өчигдөр орсон бороо өглөөний солонго
Өнгөт хорвоо цаг үргэлжид зүсээ хувиргана
Хорвоогийн юм бүхэн хувьсан өөрчлөгдөнө
Харин анд минь яамд л гэж захихад
Хаан буурал аав минь, хатан буурал ээж минь гэж
Хамаг ард олноо хайрлан зүрхэндээ тээж яваарай
өнгөрсөн үе гэж байхгүй бол ирээдүй гэж байхгүй
Өнгөрсөндөө харамсалгүй ирээдүйдээ итгэж амьдар

***************************************************************

Намайг энэ хороод анх ирэхэд гарт минь
Бийр, харандаа, цаас, будаг атгуулсан юм
Чадахгүй, би зурж чадахгүй гэсэн
Чадах хэрэгтэй охин минь бүгдэд харагдтал сайхан зурах хэрэгтэй
Зууван, дугуй, дөрвөлжин, гурвалжин юу ч бай
Чадах бүхнээ зурах хэрэгтэй гэсэн
Будаг байхгүй болсон ч цус, нулимасаараа зурах хэрэгтэй
Будант энэ хорвоогийн нэг өнгө нь энэ юм гэсэн
Чиний зургийг хүмүүс ойлгохгүй байлаа ч
Цаглашгүй энэ хорвоогийн нэг өнгө нь энэ юм гэсэн

Truth

Үнэн гэдэг бол ерөнхийдөө олон нийтээр хүлээн зөвшөөрөгдсөн зүйл гэж хэлж болно. Үнэндээ хүний ертөнцөд үнэн хэмээгч зүйл байдаггүй юм. Бас худал зүйл ч гэж байдаггүй. Ямар ч зүйлийг няцааж болдог, бас зөвтгөж болдог. Тийм ч учраас дээрх дүгнэлтийг хийхэд хүргэж байгаа юм. Зарим нэг хүмүүс бусдаас өөрөөр боддог байлаа гэхэд түүнийгээ үнэн болгохын тулд олон хүнд итгүүлэх хэрэгтэй. Хэдий олон хүнд итгүүлнэ төдий хэрээр үнэн гэсэн мөн чанарыг олж байдаг гэсэн үг. Хэдий олон хүн итгэхгүй байна төдий хэрээр худал зүйл болж хувирна. Жишээлбэл, хүн юунаас үүссэн бэ гэдэг асуудалд хүмүүс янз бүрээр хариулт өгдөг ч яг тогтсон буюу батлагдсан зүйл байдаггүй. Энэ тохиолдолд ямар ч хариулт өгсөн гэсэн яг үнэн гэчих арга байдаггүй. Зарим хүмүүс хүн төрөлхтнийг мичнээс (зарим хүмүүс сармагчин гээд байдаг юм, мич юм шүү сармагчин биш) үүсэлтэй, нэг хэсэг нь харь гаригийнхны туршилт, зарим нь бурхны бүтээл гэх. Үүнээс өөр бас олон үзэл байх боловч гол үзэл нь эдгээр юм. Минийхээр хүн мичнээс үүссэн байлаа гэхэд тэр мич нь бас өөр нэг амьтнаас үүссэн л байж таараа шүү дээ. Ингээд яривал дэлхий дээрх амьдрал юунаас үүсээ вэ гэдэг асуулт гарч ирнэ. Ямартай ч миний мэдхээр ямар нэг органик бус бодисоос органик бодис үүсдэггүй. Тэгвэл энэ органик бодис нь хаанаас гараад ирээ вэ цаашлаад тэр нэг эст ногоон замаг бас хаанаас гараад ирсэн юм бол гэдэг асуудал үүснэ. Энэ тохиолдолд дээр хэлсэн бурхан бүтээсэн эсвэл харь гаригийнхны хийсэн ажил хоёрын нэг болж таарнаа даа. Аль эсвэл энэ хоёр "нөхөр" нэг ч байж мэднэ. Өөрөөр хэлбэл, бурхан хэмээгч гэдгийг хүмүүсийн ойлгодгоос арай өөрөөр хэлбэл, хүнээс илүү ухаантай, илүү төгс шинжтэй, хүнээс илүү оюуны чадамж бүхий "хэн нэгэн" байхгүй юу. Товчоор хэлбэл бүрх талаараа хүнээс хамаагүй илүү "хэн нэгэн". Тэр бидний нэрлэдэгээр мөнөөх харь гаригийнхан ч байж болох. Хэрвээ үнэхээр харь гарийнхан хэмээгч нөхдүүд байдаг л юм бол миний бодоход одоо "ирэх" болсон баймаар юм. Гэхдээ бид хайгаад байгаа үнэнээ болж мэдэхийг үнэхээр их хүсээд байвал эхлээд биднийг бүтээгч тэр "хэн нэгэн" шиг болох хэрэгтэй буюу түүний хэмжээнд очих хэрэгтэй. Тэгсэн цагт бүх зүйл тодорхой болж магад.
Гэхдээ эцэст нь хэлэхэд бид ертөнцийг гурван хэмжээстээр хардаг. Хэрвээ үүнээс илүү олон хэмжээст огторгуйнууд байдаг гэвэл тэр огторгуй бүхэнд өөр өөр ертөнцүүд байдаг гэсэн үг. Мөн энэ ертөнцүүдийн цаг хугацаа нь ч өөрөөр байдаг бололтой. Өөрөөр хэлбэл, тэдгээр "харь гаригийнхан" бидний дэргэдхэн байдаг ч байж магад.

Wall

Анхандаа тэр айдас төрүүлдэг байлаа.
Түүнд дөхөхөөс ч, хүрэхээс ч айж байлаа.
Нэгэн өдөр түүнд жаахан дөхөн очиж удаан ажиглан харлаа.
Тэр үнэндээ миний бодсон шиг тийм аймаар байгаагүйд сэтгэл тайвширан түүнд дээр болгоомжтойхон аажим аажимаар, өдөр өдрөөр, жил жилээр дөхсөөр байлаа. Нэлээн удаан хугацааны дараа түүнд сэтгэл татагдан түүнгүйгээр амьдарч чадахгүй мэт санагдаж эхэллээ. Тэр миний амьдралын нэгэн хэсэг болов. Тэр хэрэгтэй үед хэн ч болж хувирдаг байлаа. Сайн найз, туслагч, багш минь болдог байлаа. Тэр намайг сэтгэлээр унахад зоригжуулж, уйлахад нулимсыг минь арчиж өгдөг байлаа. Тэр намайг энэ хорвоод мэндэлж ухаан орсон цагаас минь эхлэн намайг орхиогүй үнэнч найз минь гэж би боддог байлаа. Гэхдээ би түүнийг хэнээс ч илүү мэддэг, бас тэр намайг хэнээс ч илүү ойлгодог гэж боддог байлаа.
Нэг шөнө хар дарж зүүдлээд, уйлан босч ирэхэд тэр миний дэргэд байсангүй. Түнийг дуудах гэтэл нэрийг нь санадаггүй, гайхан царайг нь санах гэж оролдов. Гэтэл түүний царай ерөөсөө санаанд орж ирэхгүй байлаа. Тэгээд түүний тухай бүх дурсамжаа сэргээхийг оролдов. Гэтэл юу ч санаанд орохгүй л байлаа. Түүнийг санаж чадахгүй, түүнийг дурсах ганц ч зүйлийг авч үлдээгүйдээ өөртөө харамсав. Тэр хэн байваа, хар дарсан зүүд үү, эсвэл сайхан зүүд үү. Ямартай ч тэр хэзээ ч миний дэргэд байгаагүйг би ойлголоо. Тэр бол толинд туссан хуурмаг дүрс, миний оюун ухааны нэгэн үл үзэгдэх хана байж л дээ.

My poems

Би өөрийн зохиосон зарим шүлгээ доор бичлээ.

Би хүлээж байна
Оддыг ширтэх тоолондоо тэдэнтэй уулзахыг хүснэ
Орчлонгийн амьдралыг ажихдаа тэднийг мэдрэхийг хүснэ
Онгон зүрхний тольтоо танин мэдэхийг хүснэ
Омог бардам занг нь огоорон ойлгохыг хүснэ
Хорвоо чи ямар агуу том билээ дээ
Чамайг тания гэвч таних аргагүй
Харъя гэвч харж чадахгүй
Мэдэръе гэвч мэдэрч мэдэхгүй
---------------------------------------------------------
Голын усны мяралзах гялтганаанд
мөнхийн эгшиг шингэж
Тэртээх оддын зүг чимээгүйхэн
урсан хайлна
Салхины сэрвэлзэх чимээнээ
гунигийн дуу сонсогдоход
Санаа алдсан гуниг
баярын мишээлээр солигдоно
Он жил урсан өнгөрөхөд
мөнхийн гэгээ үл тасарна
Онгож гандсан тэр туузны
баяр гуниг ээлжилнэ
-----------------------------------------------------------
Ухаарч амжаагүй байхад минь
холдон одсон
Уулзаж амжаагүй байхад минь
орхиод явсан
Санаж амжаагүй байхад минь
салаад явсан
Саатан уулзаж чадаагүй
чиний дүрийг санахыг хичээнэ
--------------------------------------------------------------
Чиний нүдэн дэхь оч одноос ч хурц
Чиний инээмсэглэл мянган цэцэгсээс ч үзэсгэлэнтэй
Чиний дуу хоолой алтан гургалдайгаас уянгалаг
Чиний үг сэлэмнээс хурц, гэсэн ч дэлбээ мэт зөөлөн
Чиний явсан зам солонгоноос ч өнгөлөг
Чиний алхаа урсах мөрөн мэт дөлгөөн
Чиний ухаан тэнгэр мэт уужим, далай мэт гүн
Чи бол төгс төгөлдөр миний хүрч чадах эцсийн хязгаар
Чамаас цацрах гэрэл нарнаас ч хурц
Хэзээ ч хаанаас ч олж чадах мөртлөө
Хэзээ ч миний дэргэд үлдэхгүй анд минь
Хаа нэгтээ чиний дүрийг харахын тулд
Холын замыг ч тоолгүй туулахсан
Чамд би дурлаагүй, хайрласан юм
Чамайг би харамлаагүй, нандигнасан юм
Чиний төлөө миний хийж чадах бүхэн
Хэний ч юуны ч надад өгч чадахгүй аз жаргал
Намайг өндрөөс унаж явахад хэн ч анзаараагүй
Ганцхан чи л намайг газарт унагалгүй авч үлдэн нисэхийг заасан билээ
Дээгүүр доогуур, үүлэн дээгүүр, газар доогуур
Дахин уулзахдаа хэн байсныгаа хэлээрэй
Чи хэн байсан ч чиний дуу хоолойг хэзээд танина
Чанга биш аяархан шивнэн хэлээрэй
Найз минь надад хэлээч ганцхан удаа
Надад чи хэн нэгнийг санагдуулах юм

Хөгшрөлт гэж юу вэ

Нүүрэн дээр нь үрчлээс тогтож, явж хөдлөхөд хэцүү болж, хөл гар нь янгинан өвчин зовлонд нэрвэгдэн, үс нь буурал болохыг хөгшрөлт гэх үү? Үгүй дээ анд минь. Үнийг хөгшрөлт гэлгүй зүгээр л өөрчлөлт гэж болно. Хамгийн гол нь бодож сэтгэж, хүсч мөрөөдөж, зөв бурууг ялгахаа больж амьдралаас залхаж эхэлвэл үүнийг чинь хөгшрөлт гэдэг юм. Хэдэн настай ч бай хамаагүй амьдрах итгэл сэтгэл дүүрэн, зорилго тэмүүлэлтэй байвал болох нь тэр. Би нэг өвөөгийн тухай сонссон юм байна. Тэр өвөө Их Британых гэл үү юу билээ. 93 настайдаа оксфордын их сургуулийн докторийн зэрэг хамгаалсан гэж байгаа. Манайханд 93 нас гэдэг юу вэ? Юун сургуульд сурах байтугай юм болно биз дээ. Зарим нөхдүүд тэр өвөөг ийм хөгшин болж өнөө маргаашгүй болчихоод үхсэнээ хийж сургуульд сурдаг юм, тэр доктороо хэзээ хэрэглэх гэсэн юм гэх байх л даа. Миний бодоход огт тийм биш хүний насыг цаг хугацаагаар биш, тэр хүний сэтгэлгээгээр хэмждэг юм шүү дээ. Хамгийн гол амьдралд юу чухал вэ гэдэг л байхгүй юу. Хамгийн зөв, 100% үнэн байх арга зам гэж огт байхгүй. Хүн болгон л өөрийнхөө "хамгийн" зөв замыг сонгодог. Тэр зам нь заавал хамгийн сайн сайхан, аз жаргалд хүргэх албагүй. Хамгийн гол тэр хүн өөрөө л энэ замыг сонгосондоо харамсахгүй байвал болоо. Миний хөгшрөлтөөс хамгийн их айдаг зүйл нь зөнөгрөл. Зөнөгрөх л юм бол тэгээд л дуусаа. Тэрнээс биш үрчлээс мэт бол байх л зүйл шд. Тэр өвөөгийн хамгийн их баярласан зүйл надад бас их таалагдсан зүйл нь тэр өвөө оройтсон ч гэсэн хүсэл мөрөөдлөө биелүүлсэн нь юм. Хөгшин болсон гээд бууж өгөөгүй нь хамгийн их таалагдсан. Ойлгож байна уу? Биднээс илүү хүчтэй зүйл болох цаг хугацааг ялж чадсан байхгүй юу.
Бидэнд цаг үргэлж сонголт тулгарч байдаг. Гэхдээ энэ сонголт заавал ямар нэг том сонголт, ж-нь ханиа сонгох ч юмуу, мэргэжлээ сонгох ч юмуу тиймэрхүү биш маш олон янзын жижиг сажиг, том янз бүрийн сонголт тулгарч байдаг. Гэхдээ хүмүүс жижиг сажиг сонголт амьдралд нь нэг их нөлөө үзүүлэхгүй юм шиг бодоод байдаг. Гэтэл тэр жижиг сонголтууд нь хүртэл бидний ирээдүйн амьдралд асар их өөрчлөлт авчирч байдаг. Тухайлбал, за байз өнөөдөр гэр лүүгээ энэ замаар нэг л явмааргүй байх чинь. Яах уу? Сурсан замаараа харих уу, өөр замаар явах уу? Тэгээд нөгөөх маань явдаг замаараа явахаар шийдээд явж байтал.................????болдог л байхгүй юу. Тэгэхээр амьдралд жижиг сажиг гэлтгүй сонголтыг зөв хийж сурах хэрэгтэй болно доо. Гэхдээ уул нь хүн хэмээгч чинь эхээс төрөхөөсөө өмнө үүнд нь суралцчихсан байдаг мөртлөө (за байз, өнөөдөр гарчихдаг ч юм билүү. За за болъё. Ээж маань бэлтгэлгүй байх шиг байна) яг цагаа тулахаараа ерөөсөө зөв шийдвэр гаргаж чадахгүй байгаа нь хачин шүү. Угтаа энэ алдаа гаргах шалтгаан нь "Чи намайг тэг гэж ятгасаар байгаад тийм шийдвэр гаргасан. Энэ бүгд чамаас боллоо", "өө, энэ архинаас л боллоо, архи л уугаагүй бол би гэдэг чинь энхийн цагаан гэмгүй тагтаа шүү дээ", "тэр өөрөө миний урдуур ороогүй бол ийм юм болохгүй байсан. Өөрийнх нь хохь", "ерөөсөө ээжээс л болж байгаа юм. Ээж намайг хөөрхөн төрүүлсэн байсан бол би тэрэнтэй суугаад сайхан байхгүй юу", "энэ хүн хараад байхаар нь би хальтраад уначихлаа гэх ч юмуу" эсвэл "би тэрэнд таалагдах гэж ийм зүйл хийсэн. Тэрнийг хэн миний нүдэнд ийм хөөрхөн харагд гэсэн юм" гэх зэрэг нь ерөөсөө бишээ. Бурхан минь, шалтгаан бол тоо томшгүй л олон бий. Хаа хамаагүй огт танихгүй хүнийг ч буруутгачихаж болно. Тийм шалтгаан үргэлж олддог юм. Тун амархан гээч. Хамгийн хэцүү нь өөрөө яг ямар буруутай вэ гэдгийг олж харах л байдаг юм даа.
PERSONAL QUOTE: Амьдралд санаандгүй болдог зүйл гэж нэг ч байхгүй. Бүх зүйл тухайн хүний хийсэн урьд өмнөх алдаа болон сонголтын үр дагавар байдаг.
Бидний хийсэн өчүүхэн алхам ч бидний дараагийн амьдралыг шийдэхэд хангалттай хүрэлцэнэ. Бид үнэндээ сонголтоос сонголтын хооронд амьдарч байна. Бид өөрөөсөө юуг ч нууж чадахгүй. Үүнтэй адил бид бусдыг, өөрийгөө ч хуурчихаж дөнгөх боловч амьдралыг хэзээ ч хуурч чадахгүй. Нэг талаас биднээс шууд хамаарарлтай байдлаар нөгөө талаас хөндлөнгийн хүчин зүйлийн нөлөөн дор бидний хийсэн зүйлийн үр дүн бидэн дээр эргэж ирдэг. Энэ нь яг жоомтой адил. Яагаав нөгөө овоо босгоогүй бол шаазгай юундаа суунав шүү дээ. Жоом бол амьдрах нөхцөлийг бүрдүүлээд өгвөл баярлаад л үржээд байдаг амьтан. Бид хэдий чинээ бохир заваан байна төдий хэрээр жоом олон үржинэ гэдэгтэй л адил. Аа, бас өөр айлаас жоом орж ирнээ бас. Тэгэхээр бидний хийсэн аливаа алдаа оноо, үйлдэл бүхэн "жоом үржих" нөхцөл болж байдаг гэсэн үг. Тэгэхээр эндээс дүгнэлт хийгээд нэг үгийг хэлчихэж болно. Энэ нь:
PERSONAL QUOTE: Хувь тавилан бидний сонголтоор бий болдог нь үнэн. Бас урьдаас бичигдсэн байдаг нь ч үнэн.
Энэ хоёр үзэл хоёулаа зөв юм. Би хэлсэн шүү дээ. Сайн муу хоёр нэгэн зэрэг хамтдаа оршдог хорвоо шүү дээ энэ чинь.
Тэгэхээр бидний өмнө тулгарах нэг том асуулт бол ЮУГ САЙН ЮУГ МУУ ГЭХ ВЭ? БАС ЗӨВ СОНГОЛТЫГ ЯАЖ ХИЙХ ВЭ? юм. Юун түрүүнд биднийг алдаа гаргах нөхцлийг бүрдүүлэгч нар нь юу вэ буюу "жоомны амьдрах нөхцлийг" бүрдүүлээд байгаа зүйл юу вэ? гэдгийг оношлох нь зүй. Энэ бол тун энгийн. ЕРДӨӨ Л БИДНИЙ ХАРАЛГАН БАЙДЛААС БОЛДОГ ХЭРЭГ. Буруу гэсээр байхад гүйгээд очдог. Үхнэ шүү гээд байхад үсрээд орчихдог. Ердөө л бид "маш ухаантай" мөртлөө цагаа тулахаар гөлөгнөөс долоон дор болчихдогт л байгаа юм. Урд нь томоос том нүх байгааг харсаар байгаад үсэрч орчихоод нисч явахдаа "өө ямар мангар юм бэ? Би нүх байгааг харсан шдээ" гээд л бодоод явдаг байхгүй юу. Эсвэл ерөөсөө анхнаасаа харахгүй явж байгаад уначихаад "ХӨӨЕ ТА НАР ХАРСААР БАЙЖ НҮХ БАЙГААГ ХЭЛЭХГҮЙ ЯАГАА ВЭ? МУУСАЙН АМИА БОДСОН ЮМНУУД. ХАРЖ БАЙГААРАЙ БИ ТА НАРААС БОЛЖ ҮХСЭН ШҮҮ" гээд л дуусдаг байхгүй юу. Яг л ийм зүйлтэй төстэй зүйлийг хийгээд, яриад хэнийг ч хамаагүй буруутгаж сэтгэлээ тайтгаруулаад явдаг байхгүй юу. Хар даа бид яахын аргагүй солиотой хүмүүс мөн байгаа биз. Жинхэнэ солиотонгуудаас ялгагдах ялгаа нь бид ийм тэнэг байдлаа маш чадварлагаар нууж чаддагт л оршино. Жинхэнэ солиотонгуудад ийм чадвар байдаггүй эсвэл үүнийгээ гээчихсэн хэрэг. Бид ийм тэнэг байдлаа хэрхэн нуудаг вэ гэвэл их инээдтэй. Наад зах нь аятайхан харагдахыг хичээнэ. Ганган биш юмаа гэхэд солиотой хүн шиг харагдахгүй байхаар хувцаслана. Бас харьцааны соёл, ёс суртахуун, хууль дүрэм гэдэг гоё гоё нэртэй үгүүдээр халхавч хийн их л мундаг хүний дүр эсгэнэ. Бас тэгээд нэг их шударга хүний дүр эсгэнээ бас. Өөрт нь байгаа ч юмуу байхгүй ч юмуу бүү мэд ямар нэг чухал хүний дүрийг эсгэж явдаг. Бас их гоё гоё юм ярина. (Жишээ нь би яг одоо үүнийг чинь л хийгээд байна.) Нээг их мундаг ухаантай хүний дүр эсгээд ядаж байхад нөгөө дүрдээ итгээд угаасаа л ийм байсан юм шиг бодноо бас. Би ийм хүн биш та нар намайг буруу ойлгосон гэх шиг юм яриад л. Хэн ч намайг мэдэхгүй, ойлгохгүй, би л ганцаараа өөрийгөө мэднэ ч гэх шиг. Үнэндээ өөрийгөө ч мэдэхгүй явж байгаа шд. Цаадах чинь. Өөрийгөө мэдсэн юм бол арай өөр зүйл л хийгээд явж байсан байхгүй юу. Аа бас залуу эмэгтэйчүүдэд анзаарагддаг бас нэг иймэрхүү зүйл. Анх суунгуутаа л хайлсан тугалга шиг хадам аав ээждээ их мундаг ажилсаг бэр болж үзэгдэх гээд л бэлэг сэлт өгөөд л, хоолыг нь хийгээд л, гэрийг нь цэвэрлээд эгээ л хөл долоо гэвэл долоочих гээд л нөхрөө жихтэйхэн халамжлаад жигтэйхээн жигтэйхэн. Гэхдээ ер ийм байдлаар хэр удаан тэсэх юм бол доо чааваас. Хүн л юм болсон хойно нэг л өдөр үглээд л, аашлаад л эхэлдэг байхгүй юу. Эрчүүд нь ч ялгаагүй. Чи миний нар, надад чамаас илүү нь байхгүй, чи бол миний олж болох хамгийн нандин эрдэнэ гэх шиг ярьж авч суучихаад тогоо шиг гэдэстэй болоод нүүрээ ч будаж янзлахгүй, сэвхтээд таргалаад царай алдангуут өөр нэг "хамгийн нандин эрдэнийн" эрэлд гарна даа. нөгөө анчин гуай чинь.
Ийм л учраас бидний хүрээлээд ийм тэнэг тэнэг зүйл хийхэд хүргэдэг бидний нүдийг сохолдог, хаадаг зүйлийг л зөв олж таньж сурах хэрэгтэй дээ анд минь. Наад зах нь иймэрхүү хуурмаг багууд, завсрын салхийг олж харах, мөн нарийвчилбал мөнгө, сайхан хүн гэж хэнийг хэлэх вэ, сайхан харагдах нь сайн уу муу юу, хувцас, гоо сайхны бүтээгдэхүүнүүд, үнэртэй ус, хар тамхи, архи, тамхи, секс, алдар нэрд дурлах явдал, хийрхэл, бусдыг дорд үзэх, хов ярих, өөрийгөө хамгийн чухал мундаг хүн гэж бодох, бас өөрийгөө хог шаар гэж бодох, найз нөхөд, дурлал, үерхэл, шохоорхол, гээд л маш олон зүйл ер нь бидний эргэн тойрон болон бидний дотор байх бүх зүйл "жоом үржих бохир орчин" болоход асар их нөлөө үзүүлдэг юм даа. Тийм учраас л би энэ бүхний төлөө өөрийгөө хамгийн гол нь өөрийгөө бүү худалдаарай хэмээн гуйгаад байгаа хэрэг. Энэ бол алдахад эргээд олдоход хамгийн хэцүү бидэнд байгаа хамгийн үнэт баялаг юм шүү. Юу ч хүсч мөрөөдөж болно. Харин үүний чинь золиос чи өөрөө, эсвэл өөр хэн нэгэн байж хэрхэвч болохгүй. Чи өөрөө энэ хорвоогийн алтан наран адил хэнийг ч ялгалгүй гийж, бусдын замаа зөв сонгоход туслах гэрэлт дэнлүү байх ёстой болохоос биш өөрийнхөө, өрөөл бусдын яллан шийтгэгч байж болохгүй. Үгүйдээ л гэхэд өөрийгөө хамгаалж үлдэх хэрэгтэй. Үзэгдэх биегүй, баригдах юмгүй эд шүү дээ эдгээр "хананууд" чинь. Тийм учраас буузэвсэг огт тус болохгүй. Тэмцэх цорын ганц арга бол өөрийгөө хадгалж өөрийгөө энэ бүх бохир зүйлсийн өсөн үржин амьдрах орчин болгож болохгүй.

Woman worth

Энэ хүмүүс гэдэг эгээтэй л энэ хүний нүдний диаметр төд байна, тэгэхээр энэ хүнийг алаг нүдтэй хүний тоонд оруулах хэрэгтэй. Арьс нь төддүгээр зэргийнх юм байна. Тэгэхээр сайхан арьстай хүний тоонд оруулах хэрэгтэй ч гэх шиг. Бараг тэгж хэмжихээ шахах юмаа. Дүгнэх ямарваа нэг арга нь хүн болгоныг л нэг ижил хайрцганд хийгээд багтвал тэнцүүлээд, багтахгүй юмуу жижигдээд байвал тохирох хайрцгаа сонго гэх нь халаг байх юмаа. Тэгээд л хүмүүст зэрэглэлүүд тогтоогоод л. Энэ надад тохирох хүн биш, надад тэнцэхгүй ч гэх шиг. Бүр хөх инээд хүрмээр. Миний зүгээс л гэж хэлэхэд уулын мод урттай богинотой. Өө, энэ мод хамгийн жижиг нь үүнийг тайрч хая гээд л тайрч хаяад байвал ганц ч модгүй болно гэдгийг мэдэж байна уу? Ямарваа нэг зүйлийг хэмжих хэмжүүр болгон нь тусдаа, өөр өөр байдаг юм ш дээ. Зайлуул, цаадах нь намхан ч гэсэн сагслагар, шилмүүстэй, эсвэл их өргөн дээшээ биш хажуу тийшээ тэлдэг л мод байхгүй юу. Аягүй бол их ховор мод байгаад бөөн өрөнд орно. Монголын царай муутай матар хүүхнүүдийг гадаадынхан түүж авч яваад монгол эрчүүд бидэндээ л сайн байхгүй юу гээд байгаа мангарууд!!!. Хөөрхий тэр хүүхнүүд нь "матар" байлаа ч гэсэн ар гэрээ авархаар явж байгаа хөөрхий амьтад байхгүй юу. Би нэг тийм эгчийг мэднэ. Дандаа охинтой айлын 4 дэхь нь гэлүү дээ. Ар гэр нь их хүнд эгч нар нь нөхрөөсөө салсан, сургуульд суръяа гэхээр мөнгө байхгүй, арай ядан хоног өдрийг өнгөрөөж байгаа амьдралаа хараад жаахан ч гэсэн тус болъё гэсэндээ ганц удаа уулзаж байгаагүй солонгос хүнтэй суугаад явчихсан. Хичнээн хэцүү ч гэсэн нөхрөөсөө нуугаад гэр лүүгээ мөнгө явуулаад л. Тэгж өөрийгөө золиослох зүрхтэй ЭР ХҮН гуай нар хэр их бол? Хүний нутагт хүний боол болж яваа тэр хөөрхий эмэгтэйчүүд жаргах гэж тэгсэн гэж та нар бодож байна уу? Магад зарим нь тэгж эндүүрсэн л байх. Гэхдээ нөгөө зарим нь гэр бүлээ тэжээхийн тулд шүү дээ. Яаж тэгж хэлж чаддаг байнаа. Юу ч мэдэхгүй мангарууд байж. Бас нэг эгчийн тухай яръя л даа. Тэр эгч миний бодлоор 30 орчим настай юм шиг байна лээ. Нэгэн төрийн албан хаагч. Цалин нь ямар байх нь хэнд ч ойлгомжтой. Чадан ядан амьдралдаа хүргэдэг. Уг нь нөхөр нь эрүүл саруул байхдаа сайхан амьдардаг байж л дээ. Гэтэл нэг азгүй өдөр нөхөр нь осолд орж, тахир дутуу болж л дээ. Тэр эгч нөхрөө байдаг чадлаараа асарч, мөнгө олох янз бүрийн арга хайж, янз бүрийн ажил давхар хийгээд ч нөхрийнх нь эмчилгээний зардалд хүрэхгүй байж л дээ. Эцэст нь энэ байдлаар ямар ч тусгүй болохыг ойлгоод нэгэн аймшигтай алхам хийсэн. Тэр эгч биеэ үнэлж эхэлсэн. Нөхрөө эдгээхийн тулд тэр шүү дээ. Тэгээд тэр эгч хэлж байгаа юм. Намайг хүмүүс юу гэсэн ч хамаагүй. Нөхөр маань босч явж, ярьж чаддаг болохыг л хармаар байна. Тэр эдгэрээд намайг хаяад явсан ч би гомдохгүй.....гэж хэлж байсан. Эмэгтэй хүний хүч чадал зүрхэн дотроо байдаг юм шүү дээ. Тэгж өөрийгөө золиосолж чадах эрэгтэй хүн хэд бол? Би байхгүй гэж хэлэхгүй. Гэхдээ үнэхээр цөөхөн. Яг л лоттерейд хожихтой л адил ховор үзэгдэл дээ. Магад тэрнээс ховор. Эцэст хэлэхэд эмэгтэй хүн бол ямар нэг ургамал навч биш. Цэцэг цэврүү, навч ургамал ч гэх шиг. Тэд чинь хүн юм шүү дээ. Ямар нэг гоёл чимэглэлийн зүйл, сервантадаа хийдэг сувенир, сейфэндээ хийгээд хадгалдаг мөнгө, үнэт чулуу, тариад ургуулаад байдаг тэр навч цэцэг чинь биш. Ердөө л хүмүүс. Яг л эмэгчин барс шиг хүмүүс, үр хүүхэд гэр бүлийнхээ төлөө бүхнээ зориулж чадах зүрхтэй хүмүүс.
Сонирхуулахад эмэгтэй хүмүүсийн яагаад цэцэгтэй зүйрлэдэгийг мэдэхүү? Ихэнх эмэгтэй хүн өөрөөсөө цэцэгтэй төстэй үнэр ялгаруулдаг болохоор л тэр юм шүү дээ. Гэхдээ хоорондоо огт адилгүй байдаг. Гэхдээ perfume шиг тийм хүчтэй үнэртдэггүй болохоор өөрсдөө ч бусад хүмүүс анзаардаггүй.
PERSONAL QUOTE: Ямарваа нэгэн зүйл өөрийн тогтоогдсон хязгаар дотроо бүхнээс илүү үнэ цэнэтэй байдаг. Бидний хувьд үнэ цэнэгүй ч өөр нэгний хувьд үнэ цэнэтэй зүйл нь байдаг. Аливааг ганцхан өөрт хэрэгтэй гэдэг талаас харж тухайн зүйлийн үнэ цэнийг дутуу үнэлнэ гэдэг нь махан биш оюун ухааны нүдээ алдсан харалган хүний шинж.

Хүсэл, зорилго

Ямарваа нэг зүйлийг төгс хийдэг болно гэдэг нь огт боломжгүй гэдэг нь хэнд ч ойлгомжтой зүйл. Гэхдээ ямарваа нэгэн зүйлд маш сайн мэргэжсэн хүмүүс гэж байдаг. Гэхдээ энэ нь ч тодорхой хүрээний дотор л боломжтой зүйл. Өөрөөр хэлбэл ямарваа нэг анги хамт олны дотор хамгийн сайн нь гэж нэрлэгдэх хэн нэгэн байлаа гэж бодоход хотын хэмжээнд, улсын хэмжээнд, олон улсын хэмжээнд хамгийн сайн нь гэж ярихаар ямар болох вэ? Тэгээд хэн нэгнийг хамгийн сайнд, тэр тусмаа төгс мэргэжилтэнд өргөмжиллөө гэхэд түүнээс сайн нь гарч ирж болохыг үгүйсгэх аргагүй. Маш өрөөсгөл байгаа биз. Тухайлбал хэн нэгэн хүн ямар нэг гадаад хэлийг төгс сурах зорилго тавьсан байлаа гэж бодъё. Энэ огт боломжгүй. Наад зах нь бидний анх эхийн хэвлийд бүрэлдэж эхэлсэн цагаас эхлэн сонсч, ярьж өссөн монгол хэлээ ч төгс сайн мэдэх монгол хүн хэр их олон бол? Дүрмийн хувьд л гэхэд андуурч алдаа гаргах явдал их байхаас гадна бидний амьдралдаа ч сонсож байгаагүй монгол үгнүүд хэдэн мянгаараа л байдаг шүү дээ. Тэгэхээр ямарваа нэг хүн өөрийнхөө зорилгод нийцүүлж аливаа зүйлийг сурч, мэддэг учиртай. Тэгвэл зорилго хаанаас бий болдог вэ?
Зорилго хүслээс бий болдог. Зорилгоо хэр их гүн тодорхойлно төдий хэрээр тэр замаар явах аялал урт байна.
Хүсэл бол сайн ч зүйл биш, бас муу зүйл ч бас биш. Гэхдээ сайн эсвэл муу зүйл болж хувирах эсэх нь тухайн хүнээсээ л шалтгаална. Бидний амьдралыг чимж, амьдрах тэнхэл өгдөг зүйлүүдийн нэг бол хүсэл юм. Хүн өөртөө байхгүй ямар нэг зүйлийг бусдаас олж харах үед хүнд хүсэл төрдөг. Тэгээд өөртөө бий болгохыг хүссэн зүйлээ бий болгох ямар арга замыг сонгоно түүнээс хүсэл сайн зүйл болох, муу зүйл болж хувирах эсэх нь хамаарна. Хүслийг зөв зохион байгуулж чадвал энэ нь зорилго болно. Хэрэв хүслийг хэт их дэврээн атаархах сэтгэлээр тэжээвэл энэ нь шунал гэгч зүйл болж хувирна даа. Тэгээд л "шунал ихэдвэл шулам болно" гэгч болно доо. Юуны түрүүнд юу хүсч байгаагаа мэдэх хэрэгтэй. Зорилгоо ч бас зөв тодорхойлох нь чухал. Бас хүсэлдээ хязгаарлалт тавих хэрэгтэй. Гэхдээ хүсэл зогсоно гэж байхгүй л дээ. Хүсэл маш их хүчтэй байх аваас юунд хүргэж ч болзошгүй. Ж-нь амь насаа бооцоонд тавиад үхлийн тоглоомоор нааддаг хүмүүс, янз бүрийн туршилтанд сайн дураараа оролцдог хүмүүсийг энд дурьдаж болно.
Намайг бага байхад эгч маань хааяадаа үлгэр уншиж өгдөг байлаа л даа. Заримдаа уншаад өгөөч гэхээр унтууцаад байдаг байв. Би тэр үед 3 юмуу 4 настай л байсан байх. Тэгээд уншиж өгөхгүй болохоор нь яаж уншихыг заагаад өг гэдэг байв. Хариуд нь эгч маань тэртэй тэргүй чи сургуульд ороод уншаад сурчихна гэдэг байв. Тэгээд би гэдэг нөхөр сургуульд орох цагаа хүлээгээд л байв, хүлээгээд л байв. Тэгсэн ч гэсэн сургуульд орох цаг маань болоогүй л байв. Тэгэхээр нь аргаа бараад өөрөө уншиж сурсан даа. Томчууд тэгээд нээх муухай. Заагаад өгчихгүй. Аргаа барахдаа гэрт байсан орос цагаан толгойн үсгийг дуурайлган бичиж байж бичиж сурав. Гэхдээ Е үсэгийг буруу харуулж бичээд, ш щ үсгийг андуураад байдаг байв. Гэхдээ л би хэний ч туслалцаагүйгээр уншиж бичээд сурчихсан л юм даа. Анхны юм унших оролдлого маань тун амжилттай болсон. Би монгол телевизийн хөтөлбөрийг уншиж байсан чинь ээж хараад маш их гайхаж байсан. Хөөх чи хэзээ яаж уншаад сурчихваа гээд л. Тэгээд л би өөрийгөө зөв уншиж байгааг мэдсэн юм даа. Хүн бол өөрөө асар их баялаг. Тэр тусмаа өөрөө хөгжих асар их чадвартай байдаг.
PERSONAL QUOTE: Хүсэл зогсох хязгаар бол амьдралаас, бас өөр зүйлээс ч тэр хүсэх зүйл байхгүй болвол, амьдралаас залхвал, эсвэл ТӨГС ХҮН болж бүхнийг авсан цагт хүсэл зогсоно. Энэ тохиолдолд амьдрах шалтгаан байхгүй болно. Гэхдээ үхнэ гэж хэлж байгаа хэрэг огт биш. Хийх зүйл зөндөө байсаар байхад дуусчихдаг амьдрал шүү дээ, энэ чинь.
PERSONAL QUOTE: Хүмүүс зовж байх үедээ бусдын амьдралыг сонирхох тэнхэлтэй байдаг. Хүмүүс өөрсдөө зовж байх үедээ бусдын зовлонг хамгийн сайн хуваалцаж чаддаг.

Хайр дурлал хоёрын ялгаа юу вэ?
Хүмүүс ихэнхдээ энэ хоёр зүйлийн ялгааг тийм сайн ойлгодоггүй. Би ч бас сайн мэдэхгүй ч гэлээ өөрийнхөөрөө энэ хоёрын ялгааг хэлье. Аль аль нь сэтгэлд бий болдог зүйл. Хүмүүс "Дурлал амьдралд олон. Хайр бол ганц" гэж яриад байдаг. Гэхдээ би үүнийг үнэн эсэхийг мэдэхгүй. Гэхдээ миний хэлж чадах зүйл бол аль аль нь сэтгэлийн тусгал.
Сэтгэл бол толь. Сэтгэлийн мөн чанар тольтой, бас устай их төстэй. Хүн болгоны мэдрэмж, үзэл бодол өөр байдаг нь угтаа сэтгэлийн энэ чанараас болдог хэрэг. Хүн мэдээлэл хүлээн авах сувгуудаараа орж ирсэн янз бүрийн мэдрэмжийг дотор нь ангилан тодорхой нэр оноож үүнийгээ сэтгэлдээ зурж байдаг. Бид бол зураач. Гэхдээ бидэнд ямар бийр, ямар будаг оногдсоноосоо хамаарч, бас ямар сэтгэгдэл, мэдрэмж төрснөө сэтгэл гэдэг нэртэй цаасан дээрээ зурж байдаг. Тэгээд үүнийгээ дурсамж, хайр, дурлал, аз жаргалтай мөч, хүнд хэцүү цаг, миний хамгийн хайртай хүн, юм, хамгийн дургүй зүйл, хүсэл мөрөөдөл, миний мөрөөдлийн бүсгүй, залуу гэх мэтчилэн нэр өгч үүнийгээ нийтэд нь АМЬДРАЛЫН ТУРШЛАГА буюу МИНИЙ АМЬДРАЛ хэмээн нэрийдэн сэтгэлдээ хадгалдаг юм. Хайр дурлал аль аль нь энэ олон зурагнуудын нэг нь юм.
Хүн болгоны нэг л зүйлийг харж зурсан нь өөр өөр байдаг нь үүнтэй холбоотой. Одоо дотор нь илүү нарийвчлан тайлбарлая. Жишээ нь А гэгч залуу Б гэгч бүсгүйтэй анх удаа уулзлаа гэж бодъё. Энэ үед хэн хэн нь А болон Б гэсэн нэртэй зурагнуудыг сэтгэлдээ зурна. А нь Б-г, Б нь А-гийн зургийг сэтгэлдээ зурна. Тэгээд ярианы өнгө, үзэл бодол, хувцаслалт, гаднах байдал, зан харилцаа, боловсролын түвшин, амьдралын боломж гээд маш олон зүйлийг нь харж байж нөгөө зургаа зурна шүү дээ. Тэгээд энэ бүхнээ нэгтгээд А бол ийм хүн, Б бол ийм хүн гэсэн ойлголтыг авна. Энэ сэтгэгдэл маань дараа дараагийн уулзалтуудад улам бүр батжих юмуу эсвэл, зарим хэсгийг нь баллуурдаж хаяад зарим зүлийг нэмэх гэх мэтчилэн явсаар байгаад хэсэг хугацааны дараа зурсан зураг нь таалагдах юм бол энэ нь дурлал эсвэл дурлалын эхлэл болдог аж. Дурлал гэдэг нь угтаа энэ хүн ерөсөө л миний хайж байсан хүн мөн байна гэх итгэл төрөх үед үүсдэг зүйл юм. Өөрөөр хэлбэл, тэр хүн нь энэ хорвоогийн хамгийн сайхан нь биш гэхэд тийм хүнтэй зүйрлүүлж болохоор харагдаж итгэгдсэн үед дурлал үүсэж байна гэсэн үг юм. Гэтэл хэсэг хугацааны дараа тэр итгэл сэтгэгдэл алга болох ямар нэг зүйл болох үед эсвэл түүнээс илүү сайхан хүн байна гэдгийг мэдэнгүүт дурлал орших үндэн байхгүй болно гэсэн үг юм. Харин хайр бол дурлалаас илүү тогтвортой зүйл. Хайр гэж чухамдаа юу вэ гэвэл хүн төрөлхтөнд байдаг янз бүрийн мэдрэмжүүд дотроос хамгийн нандин гайхалтай бас хүчтэй мэдрэмж юм.
PERSONAL QUOTE: Хэн нэгэн хүнийг хайрлахын тулд ямар нэг шалтгаан байх хэрэггүй. Хайрлаж байгаа нь ч, хайрлуулж байгаа нь ч заавал "хамгийн сайн, сайхан" нь байх албагүй. Өөрөөр хэлбэл, сайнтай муутай нь, сайхантай муухайтай нь яг байгаа чигээр нь хайрлахыг, өөр илүү юуг ч хүсэлгүйгээр хайрлахыг ЖИНХЭНЭ ХАЙР гэж нэрлэнэ. Би чамайг хайрласан чи намайг бас заавал хайрлах ёстой гэж л байвал энэ хайр биш. Хайр бол ямар нэг өр шир, авлага өглөгө биш юм.
Хайранд хамгийн ойр хайр бол ихэнхдээ эхийн хайр байдаг юм даа.
Тэгэхээр жинхэнэ хайраа бэдэрч яваа хөөрхий харалган юмнуудад завсрын салхинууд дундуур салхилаад толгойг нь эргүүлээд алдаа гаргуулаад байхыг нь яанаа. Тийм нөхдүүд уг чанартаа хэн бэ гэхээр нөгөө нэг баг зүүгч хүний зовлонгоор жаргал хийгч нөхдүүд байхгүй юу. Эрэгтэй ч эмэгтэй ч бай ялгаагүй. Ядаж байхад жирийн нэг нөхдүүд нь хүртэл нэг их мундаг амьтан болж харагдах гээд худлаа залаад perfume цацаад мөнгөгүй байж үнэтэй ресторанд орох гэх мэтчилэн. Энэ бүх байдал нь хүмүүсийг танихад тун хэцүү болгоод үүнээс болж хүмүүс амьдралдаа алдаа гаргах нь тун олон. Аль болохоор завсрын салхинуудыг салхилуулахгүй байсан нь дээр байдаг юм даа. Зүгээр л байгаагаараа байж үзээд таалагдахгүй байвал явж л орхихгүй юу. Хэн хэндээ амар. Өчнөөн юм болж болж үр хүүхэд, эхнэр нөхөртөө тулсан хойноо эсвэл тийм болсон хойноо багаа хуулж байснаас хамаагүй хохирол багатай байхгүй юу. Ядаж хүүхэд хэмээгч гуравдагч этгээдийн амьдралыг там болгож зовоохгүй.